Tańcowała igła z nitką

Odliczanie...

2012-02-07T16:52:00.000+01:00

Do dnia "zero" zostało 28 dni. Tocząc się pomału do przodu myślę sobie, że czas zająć się przygotowaniami okołodzieciowymi. Pierwsza olbrzymia partia prania niemowlęcych ubranek została już uprana. Jutro pewnie znienawidzę żelazko...

W ramach tych przygotowań postanowiłam skończyć to, co mam do skończenia. SAL-owy obrazek długo leżał odłogiem. Może wraz z postawieniem ostatniego krzyżyka sroga zima pójdzie sobie precz?

Powinnam zabrać się jeszcze za myszki baletnice, ale te zostawiam sobie na ostatnie dni przed porodem.

urszulo79, Anko, mirabelko, Bellis, Antosiu, nietylkoSZALenstwo - Dziękuję Wam :-)

Cukierkowy...

2012-01-26T17:28:00.000+01:00

albo Patriotyczny (jak kto woli) w pełnej krasie.

Dane techniczne:

włóczka: czerwona i biała Mississippi 3 Solid Katii, po jednym niecałym motku;
druty 3,00 mm;
rozmiar: 3-6 miesięcy;
wzór to mocno zmodyfikowany garter yoke baby cardi projektu Jennifer Hoel

Anko, CU@5, Jagno, nietylkoSZALenstwo, Lidko, Kisiu81 - dziękuję za pochwały dla kocyka

Misiowy Blanket...

2012-01-21T18:07:00.000+01:00

Skończony, obfotografowany i schowany do szuflady z dziecięcymi rzeczami czeka na swoją właścicielkę.

Dane techniczne:

wymiary: 72cm x 74 cm;
włóczka: Medusa, kolor zielony;
druty nr 4,00 mm
wykończenie brzegów na szydełku nr 2,00 mm

EDIT:

Ciąża sprawia, że mam problemy z pamięcią. Zapomniałam napisać, że kocyk spapugowałam od izuss1.

Ponieważ nie miałam okazji jeszcze tego zrobić, dziękuję wszystkim za życzenia noworoczne.

Na ten Nowy Rok...

2011-12-31T17:05:00.000+01:00

nie robię żadnych planów.

Za to...

Życzę Wam pomyślności, szczęścia, miłości i spełnienia marzeń.

Paulina

Anko - a żebyś wiedziała, że ciepły. Moja siostra jeszcze go nie miała na szyi, bo by się w nim ugotowała ;-)
Kachazet - projekt jest naprawdę ekspresowy, parę godzin z drutami w łapkach i gotowy.
Bellis - dziękuję za słowa pochwały. Jeśli tylko się zdecydujesz na wzór, to ja będę trzymała kciuki za szybkie ukończenie pracy. Patrząc na Twoją ostatnią chustę, śmiało mogę stwierdzić, że będzie co podziwiać.
NietylkoSZAlenstwo - masz pokoźną kolekcję. Ja ograniczyłam się do jednego segregatora, który pęka w szwach. Resztę kolekcjonuję na ravelry i ;-)dysku komputera...I wszystko chciałabym zrobić, tylko doba jakoś nie chce się wydłużyć
Makneto - dziękuję i za miłe słowa i za życzenia noworoczne.

Atramentowy...

2011-12-28T16:30:00.000+01:00

W poprzednim poście pokazałam prezenty dla mojej mamy i teściowej. Dziś kolej przyszła na ostatni dziany prezent. Dostała go moja siostra. Aigua Cowl to moja wersja Honey Cowl - bardzo szybki i efektowny projekt.

Dane techniczne:

włóczka typu fingering 100purewool, kolor aigua;
druty nr 5,00 mm
na wersję dłuższą nabrałam 220 oczek
wymiary: 60/x2/ cm x 20 cm

Anko, kachazet, milabydgoszcz - dziękuję

Kankanko, DziergamSobie - oj ciężko mi było dobrać dla obu mam kolory. Ale opłacało się. Każda zadowolona.

Renik - wzór znajdziesz na Ravelry; kliknij w odnośnik pod danymi technicznymi. A kolekcjonować nie radzę. Sama wpadłam w tę pułapkę. Uzbierałam do swojej kolekcji teraz tyle pięknych wzorów, że nie wiem, który wrzucić na druty.

Shaelyn...

2011-12-27T18:00:00.000+01:00

Black Forest i Frost on the Grass to dwie wersje tego samego wzoru. Pierwszą chustę podarowałam pod choinkę mamie K. Druga ozdabia szyję mojej mamy. Do obydwu zamówiłam u Mao szpilki. Są uwiecznione na zdjęciach.

Dane techniczne:

włóczka typu lace z 100purewool, kolory: vineyards i green mountains; doskonała w robocie, miękka i miła w dotyku, bardzo dobrze się zblokowała;
druty: 3,00 mm, na których nabrałam oczka i przerobiłam pierwsze rzędy listwy brzegowej, oraz 4,00 mm dla pierwszej i 4,5 mm dla drugiej chusty;
Black Forest zrobiłam prawie dokładnie według wzoru, bo w ostatniej sekcji ażurowej przerabiałam razem dwa oczka prawe a nie lewe;
Frost on the Grass ma więcej modyfikacji; oczka przy listwie brzegowej i w środku dodawałam za pomocą narzutów;
wymiary po zblokowaniu kolejno: 130 cm x 63 cm oraz 150 cm x 66 cm;
wzór: spodobał mi się od razu, jak tylko go zobaczyłam. Jest prosty, ale w moim przypadku wymagał uwagi. Zieloną chustę kilka razy musiałam pruć, bo jakimś cudem gubiłam oczka.

Anko, Nailao, Anito, Lidko, NietylkoSZALenstwo, urszulo97 - dziękuję za miłe słowa. teraz, kiedy uporałam się z dzianymi prezentami, mogę wrócić do kocyka.
Goniuu - sama zastanawiałam się nad białym (ten kolor chyba najbardziej pasuje mi do tego wzoru), ale kiedy zobaczyłam tę zieleń, to szybko zrobiłam zamówienie na motki. Mam nadzieję, że wkrótce pochwalisz się swoją wersją.

Wszystkim dziękuję za życzenia świąteczne.

Życzenia świąteczne...

2011-12-23T22:00:00.000+01:00

W małym Świętym Dziecku Bóg daje nam Zbawienie.

Niech Gwiazda Betlejemska zwiastuje nam w sercu na nowo tę Dobrą Nowinę,

niech się rozraduje serce i uwierzy Jezusowi,

niech się umocni nadzieją na cały Nowy 2012 Rok!

Wszystkiego dobrego z okazji świąt Bożego Narodzenia

życzy Paulina

TUSAL - piąta odsłona, ostatnia...

2011-12-23T16:04:00.000+01:00

Oto mój tusalowy słoiczek na koniec zabawy. Jest prawie pełny. Cyber Julce pragnę jeszcze raz podziękować za zorganizowanie zabawy. Wszystkim uczestniczkom życzę szczęścia w losowaniu upominków, które przygotowywałyśmy przez te kilka miesięcy, choć nie ukrywam, że sama chciałabym zostać tą wybraną :-)

Cyber Julka kusi kolejną odsłoną TUSALa. Niestety nie wiem, czy się niej zgłaszać. Spodziewam się, że następny rok będzie dla mnie bardzo pracowity i boję się, że na haftowane hobby będę miała mało czasu.

Cztery misie...

2011-12-10T18:20:00.001+01:00

taką szerokość będzie miał kocyk dla mojej córki. Jeden rządek jest już gotowy. Powstał bardzo szybko. Teraz odkładam kocyk do koszyczka na robótki, bo nadszedł czas zająć się prezentami świątecznymi.

Kankanko - cieszę się, że Ci się podoba mój haft.

Zanim zajmę się prezentami...

2011-12-07T17:35:00.001+01:00

Chciałam w tamtym tygodniu skończyć SALowy obrazek. Szło szybko, bardzo szybko. Do pewnego momentu. Złamałam igłę. Ostatnią jaką miałam. A ponieważ to była bardzo cienka igła, musiałam się udać na rajd po okolicznych pasmanteriach, aby zakupić nową. I tak dopiero dziś dostałam to, czego szukałam. Więc za chwilę znowu usiądę do samplera. Póki co haft wygląda tak:

Pomięty do granic możliwości, ale ważne, że nabiera kształtów. No i mam już pomysł, jak go zagospodaruję.

Anonimie - dziękuję za odwiedziny.

TUSAL - czwarta odsłona

2011-11-28T11:03:00.001+01:00

Pierwszy raz z małym poślizgiem prezentuję słoiczek z zawartością, która powiększyła się o nowe niteczki. Mam nadzieję, że owo spóźnienie zostanie mi wybaczone.

Wyróżnienie...

2011-11-27T20:50:00.001+01:00

Dziś dostałam od Adzi1313 wyróżnienie, za które chcę serdecznie podziękować. Jedną z zasad przyznawania takiej odznaki jest napisanie kilku rzeczy o sobie. Ja uczyniłam to tutaj. Jak zwykle mam problem z przesyłaniem takich wyróżnień dalej, bo moim zdaniem, każdy, kto poświęca swój czas na swoje hobby i dzieli się nim z innymi, zasługuje, aby go nagrodzić.

Lete - termin porodu mam wyznaczony na początek marca. Więc jeszcze się "pomęczę" z brzuchem. Doskonale rozumiem zmianę Twoich zainteresowań ;-)
Anka, MaBa, DziergamSobie, Anka480, NietylkoSZALenstwo, Fuwno - dziękuję za miłe słowa.

Zapowiedziana sesja...

2011-11-23T18:52:00.001+01:00

Czyli jeden grubas i dwa wyroby włóczkowe w obiektywie.

Na pierwszy ogień idzie Rikke. Ciepła i milutka mimo, że to tylko mocno akrylowa Chainette. Na razie prezentuję z niezbyt pasującą kolorystycznie chustą, którą zrobiłam w zeszłym roku w ramach szkółki Maknety. Ale albo zrobię kolejną Rikke dla siebie albo nowy szyjogrzej, żeby nie wyglądać tak kolorowo.

A tu Inka w wersji plenerowej niezblokowanej. Skończyłam ją na jeden dzień przez wyjazdem, na który musiałam koniecznie mieć taki cieplutki sweter, toteż o niczym innym niż potraktowaniu parą nitek włóczki nie było mowy. Nadrobię po powrocie.

Dane techniczne:

- włóczka zdobyczna na Allegro, wełna jagnięca, mega ciepła;

- druty 7,00 mm;

- zużycie: hmm... nie zdążyłam zważyć przed wyjazdem;

- miały być trzy guziki, które dostałam od Bellis, ale niestety ginęły na tle włóczki. Zastąpiłam je jednym guzikiem drewnianym;

- wzór: zdecydowanie polecam. Kiedy dopasowałam wreszcie ilość oczek poszło szybko.

Pagatek, Lete, NietylkoSZALenstwo - dziękuję :-)

Monotema - właśnie przerobiłam pierwsze rządki kocyka i już mnie drażnią te niteczki, ale wytrzymam :-)

Po kolei...

2011-11-18T19:34:00.001+01:00

Na sam pierw prezentuję Wam drobny upominek, jaki przygotowałam do zabawy TUSAL organizowanej przez CyberJulkę. To niewielka poduszeczka/zawieszka z motywem bożonarodzeniowym.

Ponieważ zrobiło się listopadowo za oknem i głowa zaczęła mi marznąć w kapturze, szybko machnęłam nową czapkę dla siebie. Lete słusznie napisała, że to będzie hit blogowy tego sezonu. Moja Rikke jest zrobiona z Chainette Madame Tricote w kolorze ecru na drutach 4,00mm i 4,50 mm. Na razie prezentuję ją w wersji "na plaskacza", ale już niedługo wrzucę zdjęcia z moją makówką, bowiem mój fotograf wziął parę dni urlopu i będzie mógł zorganizować mi sesję.

Wiadomym jest, że natura nie lubi próżni. Dziś słuchając expose premiera (sic!) skończyłam Inkę. Zdjęcia z powodu później pory wstawię w następnym poście razem z czapką. Druty już szykuję dla tej włóczki.

Zielona Medusa w wersji kłębkowej zmieni się w kocyk dla Ktosia, który na ostatnim usg pokazał kim jest. Będziemy mieli córkę. Na Ravelry rośnie już moja lista sukieneczek, tuniczek i wszelkich sweterków z ażurkami.

NietylkoSZALenstwo - z dumą prezentuję go na oknie :-)
CyberJulko - cieszę się, że trafiłam z niespodzianką :-)

TUSAL - trzecia odsłona

2011-10-26T17:59:00.002+02:00

Do trzech razy sztuka. Po raz kolejny prezentuję zawartość tusalowego słoiczka, który tym razem jest ubrany. Przyznaję się bez bicia. Poszłam na łatwiznę. Miał być jakiś malutki haft na zakrętce, a skończyło się na babcinej szydełkowej serwetce.

Świąteczny SAL 2011 - część 2...

2011-10-23T20:35:00.000+02:00

Kolejna odsłona samplera świątecznego. Krzyżyki przybywają w ekspresowym tempie mimo, że nie poświęcam dużo czasu na haftowanie.

W międzyczasie zabrałam się też za Inkę. Swoje już przeleżała, a do tego pogoda ostatnio mocno się popsuła, co bardzo mnie motywuje do pracy nad tym swetrem. Mam nadzieję, że już niedługo pochwalę się Wam postępami.

Jagno, 1kotko - dziękuję za słowa uznania
Adziu1313 - haft nie będzie duży. Jego wymiary to: 23 cm x 25 cm.
nietylkoSZALenstwo - to zasługa pięknego wzoru. Moje krzyżyki są często nierówne. Zresztą daleko mi do profesjonalistek.

Świąteczny SAL 2011...

2011-10-12T17:15:00.000+02:00

Postanowiłam wziąć udział w kolejnej zabawie SALowej. Tym razem mój wybór padł na urzekająco piękny zimowy sampler autorstwa Lili Soleil. Zawsze chciałam coś podobnego zawiesić na ścianie, a teraz dzięki Aploch mam ku temu okazję. Oto efekt kilku godzin pracy:

Moje zestawienie kolorystyczne jest inne od oryginału. Wybrałam mulinę DMC nr 318. Jakoś mi ta szarość się spodobała. Materiał to kanwa DMC 18 ct. Płatki śniegu będą imitowane przez maleńkie białe perełki.

NietylkoSZALenstwo - ten wzór jest jak najbardziej dedykowany początkującym. Polecam.

Fuksjowa i zielona baletnica...

2011-10-11T14:26:00.000+02:00

Obie dołączyły do trzech poprzednich. Haftując te dwie ostatnie zastanawiałam się, jak nazywają się figury, które wykonują poszczególne myszki. Na balecie się nie znam...

Bellis, Kruliczyco - drugi jest troszkę większy od pierwszego, który jest zrobiony dokładnie według wzoru i dedykowany noworodkowi. Dziękuję za uwagi. Na pewno się przydadzą. Ktoś będzie naszym pierwszym dzieckiem. Ostatni raz z noworodkiem miałam do czynienia wieki temu, a i wtedy zbytnio się nie przyglądałam rozmiarom takiego człowieczka. Także kolejne egzemplarze będą zdecydowanie większe :-)

Zbiorczo dziękuję słowa uznania dla Drugiego :-)

Drugi...

2011-10-08T18:32:00.000+02:00

Powstał w ekspresowym tempie. Dwa dni to jak na mnie naprawdę hiperszybko, nawet jeśli to taka mała robótka. Projekt bardzo wdzięczny, ale o tym pisałam już w poprzednim poście.

W tym przypadku nie miałam problemu z guzikami. I tu od razu przyznam się Wam, że niestety wygląd wygrał z praktycznością. Misie są prześliczne i idealnie pasują do niemowlęcego sweterka, ale wydaje mi się, że zapinanie ich, kiedy dziecko jest w środku będzie troszkę problematyczne ze względu na kształt samego guzika.

Dane techniczne:

Pracowałam na drutach nr 4,00 mm. Włóczka to Wolle Rödel Filosoft w kolorze naturalnym. Na ten egzemplarz poszło troszkę więcej niż jeden motek, tzn. ca. 55g. Skład włóczki jest fenomenalny - pół na pół wełna merino i bawełna. Rewelacja w dotyku i robocie. Szkoda, że w Polsce Filosoft jest niedostępna. Swoje dwa motki upolowałam na Allegro.

Agnieszkasz123 - Allegro monitoruję już od jakiegoś czasu. Znalazłam nawet jednego sprzedawcę, który ma kilkanaście kolorów bardzo fajnych, bo prostych w kształcie guzików. Niestety są za małe i nie ma szansy na większe.

Kachazet - Jak zobaczyłam te guziczki, to z miejsca się w nich zakochałam.

Bellis - Już nie mogę się doczekać, kiedy ubiorę w te ciuszki Ktosia

Kruliczyco - projekty dla dzieci są ekspresowe w wykonaniu. Co prawda dopiero debiutuję w tej materii, ale mogę już teraz podpisać się pod tym stwierdzeniem obiema ręcami :-)

NietylkoSZALenstwo - pomysł na guziki jest, ale jego realizacja pozostawia wiele do życzenia. Mam nadzieję, że w końcu znajdę dokładnie takie jakie sobie wymyśliłam.

Pierwszy...

2011-10-06T17:02:00.000+02:00

Skończyłam pierwszy sweterek dla Ktosia.

Wykorzystałam wełnę, która została mi po skończeniu Shaloma. Zużyłam dosłownie kapkę, bo ok. 3 dag, więc jakby co, to będę miała jeszcze z czego powiększać ten egzemplarz. Teraz mam problem z guzikami. Wymyśliłam sobie, że przyszyję różnokolorowe (takie, żeby wyglądały, jak tęcza na niebie), ale ciężko w Warszawie takie znaleźć. Może znacie taką pasmanterię, gdzie jest duży wybór guzików, bo te mi znane na Pradze Południe już zjeździłam, a "Guzik" na ul. Emilii Plater jest w remoncie lub likwidacji...

Wzór wybrałam już dawno i tak mi się spodobał, że na druty wrzuciłam kolejną włóczkę i zaczęłam robić drugi egzemplarz.

TUSAL - druga odsłona

2011-09-28T14:40:00.003+02:00

słoiczek nadal jest nieozdobiony. Niby wybrałam już wzór, ale co chwilę zmieniam koncepcję i na nic nie mogę się zdecydować. Niteczek troszkę przybyło. Są to głównie ścinki włóczki, które do tej pory wykorzystywałam jako markery. Teraz te się zużyły, więc trafiły do tusalowego pojemnika.

Wielkie prucie...

2011-09-25T20:09:00.003+02:00

w to zamieniłam wielkie nadzieje na to, że w następny weekend pochwalę się gotową Inką. Ech... W jeden wielgachny motek zmieniłam 90% tego, co pokazałam w ostatnim poście. Sweter okazał się po prostu za duży. Teraz zamiast elki będę robiła emkę albo może nawet eskę. K. skwitował mój zły humor jednym zdaniem: "Przynajmniej się czegoś nauczysz." Przyjemniaczek.

No i jak ja mam się nie denerwować...

NietylkoSZALenstwo - ta włóczka jest beżowa, taka kawa z bardzo dużą ilością mleka.

Skoro jesień...

2011-09-24T13:52:00.002+02:00

już za oknem, to wypadałoby zabrać się za przegląd garderoby. Doszłam do wniosku, że brakuje mi jakiegoś ciepłego plecogrzeja. Znalazłam na allegro świetną włóczkę jagnięcą i z niej robię kardigan, o którym już wspomniałam. Stan robótki na dzień dzisiejszy:

Wzór jest prosty i szybko się go robi. Mam nadzieję, że już niedługo pochwalę się gotowym wyrobem.

Nie dziwię się, że myszki Wam się podobają. Mi ten wzór przypadł mocno do gustu.
Bellis - baletnic w sumie jest siedem.

Żółta baletnica...

2011-09-21T15:04:00.000+02:00

Pląsa z dwiema poprzednimi.

Na kanwie robi się coraz tłoczniej i weselej. Czas zabrać się za kolejną myszkę. Zaraz kolejny termin publikowania zdjęć w ramach zabawy TUSALowej i przydałoby się dorzucić troszkę nowych ścinków niteczek do słoika.

Jejku, znowu mam zaległości...

2011-09-20T11:54:00.003+02:00

Po pierwsze dziękuję Bellis i LavInArt za wspaniałe prezenty, które wygrałam u nich jakiś czas temu.
To dostałam od Bellis:

Na te guziki mam już chyba pomysł. Być może wykorzystam je do mojego nowego projektu, nad którym zaczęłam pracować parę dni temu. To coraz bardziej popularny wzór na kardigan Leaflet.

Ten wspaniały wisiorek przysłała mi LavInArt:

Dziewczyny, jeszcze raz Wam dziękuję.

Po drugie chciałabym podziękować za życzenia, które otrzymałam pod ostatnim postem.
Lakomskaja! - dzięki za namiary na ten kocyk. Zrobię go z bawełny. Będzie idealny na wiosnę i lato.

Plany...

2011-08-30T18:39:00.000+02:00

Mam ich ostatnio wiele. Całe wakacje spędziłam na ich układaniu. Życie je non stop weryfikuje i napiszę Wam szczerze, że wcale mnie to nie martwi.

Dziś nasza trzecia rocznica ślubu - skórzana (ciekawe dlaczego akurat skórzana, ktoś wie?). Spędzimy ją zwyczajnie - K. w pracy, ja lepię knedle ze śliwkami. A prezent rocznicowy... Cóż, pojawi się w marcu:-) Także w najbliższym czasie pewnie stanę się monotematyczna robótkowo. Wszak trzeba powoli rozpocząć przygotowania na przyjście nowego. Miętowy na razie został ochrzczony moim pierwszym "ufokiem". Jakoś straciłam do niego cierpliwość. Na pewno go dokończę, ale już bez stresu. Będzie jak znalazł na następne lato. Teraz na tapecie są sweterki, kocyki, czapeczki oraz inne akcesoria niemowlęce - lista ulubionych na ravelry wciąż rośnie.

TUSAL - pierwsza odsłona...

2011-08-29T19:32:00.000+02:00

nadszedł czas, by pokazać uzbierane niteczki. Mój słoiczek na razie jest nieozdobiony, ale pracuję nad tym.

Wyróżnienie...

2011-07-25T20:20:00.000+02:00

Dziękuję MaBie i NietylkoSZALeństwu za wyróżnienia.
Pozwolicie, że nie będę przekazywała go imiennie dalej. Moim zdaniem wszystkie blogi zasługują na tę nagrodę, a ja nie chciałabym nikogo pominąć. Dlatego zapraszam po odbiór odznaki każdego, kto mnie odwiedza i ma ochotę wziąć udział w zabawie.
No to wstęp mam za sobą. Teraz coś tam o mnie:
1. Jestem leniwa. I ciągle w moim życiu udowadniam, że prawo Parkinsona nie tyczy się tylko biurokracji.
2. Jestem straszną nerwuską, czasem wręcz choleryczką. Bardzo łatwo mnie wyprowadzić z równowagi. Kiedy już to się stanie, biada temu, kto stanie mi na drodze.
3. Uwielbiam prowadzić samochód. Mam prawo jazdy od ponad 10 lat i bez niego nie wyobrażam sobie swojego życia.
4. Nie pracuję i zajmuję się domem. Nie lubię określenia "kura domowa", choć czasem ironicznie sama siebie tak nazywam.
5. W tym roku kończę 30 lat i zastanawiam się, czy będę z tego powodu miała depresję. Kiedy stuknęło mi 19 lat nie mogłam się pogodzić z myślą, że już nigdy nie będę nastolatką.
6. Z moim mężem znamy się od 7 klasy podstawówki. A jesteśmy razem już 13 lat (chyba, bo tak na szybko przeprowadzam obliczenia ;-])
7. Nie lubię pisać o sobie. Wolę słuchać i czytać innych.

Poza tym jeszcze trochę tu pomilczę. Nie mam siły na nic poza leżeniem. Do drutów mam jakiś wstręt, z igłą to samo. NietylkoSZALeństwo - miętowy leży odłogiem i nawet końcem kija nie chce mi się go tknąć. Ale to przejdzie :-)

Candy - zagadka WYNIKI

2011-07-01T19:03:00.002+02:00

Dziękuję za udział w zabawie. Dzięki niej poznałam wiele nowych dziewczyn zajmujących się rękodziełem. Pozwoliłam sobie u Was się rozgościć.

Na początek rozwiązanie zagadki. Chodziło o konika z Dalarna (powszechnie nazywany konikiem Dala). Sosnowe drewno, czerwona, biała, żółta, niebieska, zielona i czarna farba, tradycja i rzemiosło połączone w figurkę konia. Taki drewniany konik od dawna mi się podoba i może kiedyś zagości w moim domu. A tymczasem postanowiłam wyhaftować zastępstwo i podzielić się nim z Wami.

Nagrodę gwarantowaną otrzymuje ELLIE, która jako pierwsza odgadła co wyszywam.

Teraz kolej na losowanie. Nad jego poprawnością czuwała jednopieskowa komisja reprezentowana przez Adę. Ja wystąpiłam w roli kronikarza i fotoreportera, a jako Sierotka vel Maszyna Losująca - Pan Mąż.

I oto drugi konik kopytkuje do KAROLINY.

Ellie i Karolino - gratuluję. Prześlijcie mi drogą mailową Wasze adresy. Mój e-mail znajdziecie w moim profilu.

Muno - ścieg pończoszniczy daję radę dziać tylko w towarzystwie jakiegoś filmu (lub serialu), najlepiej ulubionego i znanego na tyle, żebym nie musiała zbyt często odrywać oczu od robótki.

Nailaa - w końcu są wakacje, więc masz prawo się lenić. Na zdrowie!;-)

Dziergam Sobie - nie, nie, przeceniasz moje umiejętności. Moje oczka nawet po upraniu dzianiny są często nierówne, ale cały czas pracuję nad techniką:-)

Kachazet - wzorki są wymagające i za to je lubię, zwłaszcza takie, przy których trzeba się mocno skupić na liczeniu.

NietylkoSZALeństwo, Anko - o tak, kolor niezmienne kojarzy mi się z rześkością mięty.

Koniec z nudą...

2011-06-29T20:05:00.000+02:00

bowiem zaczęłam część ażurową w Miętowym. Pisałam wcześniej, że może będą jakieś modyfikacje, ale chyba skończy się na prawie wiernym odwzorowaniu. Po przeliczeniu oczek okazało się, że ich liczba jest odpowiednia do wykonania pełnego ażurku. I tak o to po tygodniowym męczeniu jersey'u na moich bynajmniej nie ukochanych drutach nr 3,00 mm zaczęłam zabawę z narzutami i oczkami przerabianymi razem. Nareszcie!

Dziewczyny, dziękuję za miłe słowa.

Zapraszam tu. Zapisy trwają do jutra do północy.

Pomarańczowa baletnica...

2011-06-19T18:45:00.001+02:00

dołączyła przed chwilą do Różowej, której jest teraz raźniej. Powiem Wam tylko jedno. Jakkolwiek wzór jest naprawdę przyjemny, to haftowanie pomarańczową nitką potwornie zmęczyło moje oczy.

Zabawa, którą organizuję, ciągle trwa. Zapraszam.

Ann - Nie każ zbyt długo czekać temu wzorowi w kolejce:-)

Anulinka - Czasem warto odbyć nawet najdłuższą podróż.

Dziewczyny, sama nie mogę doczekać się efektu końcowego. Ale Miętowego robię na drutach nr 3, więc trochę mi się zejdzie... Mam nadzieję, że tego lata choć raz wyjdę w tym sweterku na miasto:-)

Miętowe lato...

2011-06-15T18:17:00.001+02:00

czyli nowy projekt o nazwie "Mint Summer". Oryginalny wzór będzie dla mnie inspiracją, przynajmniej na razie, ponieważ nie wiem jeszcze, czy wykorzystam go w stu procentach. Na razie zmieniłam kierunek pracy i dzieję od góry.

Najpierw zbliżenie na ażurek na rękawach...

i "całość"...

Jak widać na zdjęciach, robótka odwiedziła ze mną Kraków. Dla każdego jasnym jest przecież, że za tło do fotografii robi posadzka pod Sukiennicami :-) W ogóle Kraków ostatnio zagościł na blogach kilku dziewiarek. Ja wybrałam się tam przedwczoraj z moją siostrą, ot tak po prostu. Zwiedziłyśmy tradycyjnie Wawel, a konkretnie Prywatne Apartamenty Królewskie. Polecam tę wystawę, chociażby ze względu na przewodnika, który oprowadza niewielką grupkę zwiedzających. Chętnych chcę uprzedzić, że warto wcześniej zarezerwować sobie via e-mail bądź fax bilety wstępu, zwłaszcza w weekendy, gdyż liczba wejściówek do Apartamentów jest ograniczona. Po raz pierwszy miałam też okazję zobaczyć Podziemia Rynku pod Sukiennicami. Tu również polecam wcześniejszą rezerwację biletów on-line, gdzie można wybrać sobie konkretny dzień i godzinę zwiedzania. Szlak turystyczny po podziemiach rynku to wystawa multimedialna, która jest efektem badań archeologicznych prowadzonych na Rynku Głównym, przyjazna niepełnosprawnym i cudzoziemcom. Warto ją odwiedzić. Po zwiedzaniu przyszedł czas na szybki obiad w Barze Grodzkim i spacer po ulicach wokół Starego Miasta. A na Rynku spotkałyśmy Smoka Wawelskiego:-)

Zachęcam do udziału w moim candy. Zapisy do 30 czerwca.:-)

MaBa - łap druty lub szydełko i do pracy.
Basiau - widziałam Twoją wersję, bardzo mi się podoba. Może spróbuj z cieńszymi drutami. Dzianina będzie ściślejsza i zmniejszy się trochę obwód.
Antonino, Janeczko, Muno, MaBa, Basiau - dziękuję Wam za pochwały.

Candy - zagadka!

2011-06-12T20:32:00.000+02:00

Już dawno powinnam to zrobić. Okazji było wiele: pierwsza i potem druga rocznica blogowania, setny post czy osiągnięta 10000/20000 liczba odwiedzin. Przyznaję się, że trochę zaniedbałam tę sferę. Przepraszam i nadrabiam zaległości. A więc ogłaszam pierwsze candy na moim blogu.

Candy - zagadka.

Co to jest?

Pierwsza osoba, która poda najbardziej precyzyjną odpowiedź otrzyma to, co jest przedmiotem zagadki.

Ale to nie wszystko. Każda kolejna osoba, która zostawi komentarz pod tym postem weźmie udział w losowaniu drugiego egzemplarza.

Zasady są proste:

- w zabawie mogą wziąć udział wszyscy. I ci, którzy własne blogi posiadają oraz ci, którzy ich nie mają (tych ostatnich proszę o zostawienie namiarów na siebie w postaci adresu e-mail);

- posiadacze blogów umieszczają u siebie informację o moim candy;

- zabawa trwa do 30 czerwca;

- losowanie i podanie wyników odbędzie się dzień później.

Zapraszam wszystkich do zabawy.

Turkusowy Oriel...

2011-06-11T19:09:00.001+02:00

Oto jest. Gotowy, z przyszytymi guzikami. Miał być dla mnie, ale wyszedł za mały. Nie wiem jak to zrobiłam, ale pomyliłam się w obliczeniach, a może ta włóczka mało rozciągliwa jest (niby bawełna słabo się blokuje, ale miałam nadzieję, że jednak coś tam naciągnąć mi się uda). Nie chciałam pruć, dlatego Oriela będzie nosiła moja siostra.

I na modelce - właścicielce. Tu lepiej widać kolor bawełny - ciemny turkus.

Dane techniczne:

włóczka - Drops Safran,100% bawełna egipska, kolor turkusowy, 3,5 motka, czyli 175g;

druty - 4,00 mm;

czas pracy - 11 dni (to chyba mój rekord)

Uwagi:

1. W robocie Safran jest bardzo przyjemny, choć troszkę mi się rozdwajała nitka, ale to sporadycznie. Po praniu dzianina ładnie się wyrównała. Gotowy wyrób jest bardzo miękki. Pewnie kiedyś jeszcze wrócę do tej bawełny.

2. Wreszcie nauczyłam się robienia dekoltu w karo metodą od góry.

3. Sam wzór jest piękny. Miałam na niego ochotę ładnych parę miesięcy. Ponieważ Turkusowy zmienia właściciela, pewnie niedługo powtórzę Oriela dla siebie.

Iwonno, Szydełkowe czary-mary, Jagno - cieszę się, że różowa baletnica Wam się podoba.

Różowa baletnica...

2011-06-10T19:20:00.003+02:00

jest już gotowa.

Wzorek jest bardzo sympatyczny, taki w sam raz na jeden czy dwa wieczory.
Trochę danych technicznych:
- kanwa DMC 18 ct (gotowa myszka ma 6,2 cm)
- mulina DMC + Madeira (tą ostatnią wykorzystam przy haftowaniu kolejnych baletnic), dwie nitki

Myszki baletnice - SAL

2011-06-09T18:07:00.000+02:00

Wreszcie przyszła paczuszka z brakującymi mulinami, toteż mogłam zabrać się do pracy nad tym uroczym haftem.

Na razie nie mam dla niego pomysłu. Może komuś go podaruję, może odłożę na półkę. Po prostu postanowiłam wziąć udział w zabawie, którą zorganizowała Myszszeczkunia. Zasady są proste, terminy nie restrykcyjne, ale mobilizujące zwłaszcza, że część uczestniczek już zaczęła - ba, nawet kończy - swoje hafty.

Turkusowy Oriel już na finiszu. Skończyłam plisę. Uprałam i zblokowałam dzianinę, ale nie mam pomysłu na guziki. Chyba czeka mnie mini maraton po pasmanteriach w Warszawie, bo moje okoliczne są raczej skąpo zaopatrzone.

Nailaa - Ja właśnie jestem na etapie kompletowania różnych robionych własnoręcznie letnich sweterków.

Letnio...

2011-06-01T19:57:00.002+02:00

się zrobiło za oknami. Letnio też na drutach. Ledwo skończyłam projekt dla mojej siostry, to już rozpoczęłąm pracę nad nowym. Zaopatrzyłam się w parę motków turkusowej bawełny Dropsa Safran, które mam nadzieję przemienić w leciutki sweterek z krótkimi rękawami. Jakiś czas temu wpadł mi w oko wzór Oriel Lace Cardigan. Posiłkując się wskazówkami z forum Maranty skończyłam już najnudniejszą część schematu, czyli jersey. Teraz powinno być z górki, bo został mi już tylko ażur i wykończenie rękawków. A i jeszcze plisa - no z tą to będzie trochę zabawy, bo pierwszy raz będę taką robiła.

Zbiorowo dziękuję za miłe słowa o Violet Lady.

Violet Lady - sesja zdjęciowa...

2011-05-28T20:31:00.000+02:00

po której do publikacji nadaje się tylko jedno zdjęcie. Aparat dziś nie chciał ze mną współpracować i choć modelka wykazała się dużą cierpliwością w pozowaniu, to ja spasowałam po 20 próbach.

Adziu1313 - Dziękuję za pochwałę. Siostra mój wyrób zaakceptowała. Cieszę się, bo miałam niezłą tremę podczas prezentacji. Jednak po przymiarce okazało się, że za słabo zblokowałam dzianinę, trzeba będzie powtórzyć operację.

Violet Lady w stanie rozkładu...

2011-05-27T17:51:00.000+02:00

Na ręczniku znaczy się suszy rozłożona. Bo kardigan jest już skończony i czeka na akceptację nowej właścicielki. Skończony jest, bo ostatnio przez półtora dnia robota paliła mi się w rękach. Zerkając na "Piąty element", potem na "Francuski pocałunek" i dalej na któryś tam odcinek "Grey's Anatomy" nadrobiłam zaległości z dwóch tygodni, w trakcie których ślęczałam nad rękawami. Też tak czasem macie? Najpierw człowiek zebrać się w sobie nie może, a potem jak nie ruszy z kopyta...

Guziki przyszyję, jak tylko sweterek wyschnie. A w weekend mam nadzieję odbędzie się sesja zdjęciowa. Jestem ciekawa, czy trafiłam z rozmiarem, bowiem pierwszy raz robiłam coś większego dla kogoś, z jedną tylko przymiarką.

Dane techniczne:

włóczka - Kashmir (M. Wnuk), 200 g plus kilka metrów z trzeciego motka

druty - 4,5 mm

rozmiar - M

czas pracy - ponad miesiąc

Dziergam Sobie - Ada potrafi różne rzeczy wynaleźć w trawie, tym razem jest to ogryzek, na szczęście ;-)

Nailaa - witam :-)

Kankanko - ona zawsze kombinuje, jak by tu... To taka cwana gapa.

NietylkoSZALeństwo - Ada też mogłaby godzinami wykonywać różne polecenia, byleby dostarczać jej smakołyki ;-) Głaski dla Twojego czworonoga.

Wybiegowo...

2011-05-19T18:18:00.007+02:00

nie, nie. Nie o modzie dziś będzie, choć bardzo bym chciała pokazać już Wam skończoną Violet. Mam na razie gotowy cały korpus i właśnie zabrałam się za pierwszy rękaw. Tylko praca nad tym sweterkiem idzie mi coś słabo.

Ale miało być wybiegowo, więc przejdę do meritum dzisiejszej notki. Dziś po długiej przerwie pochwalę się Adą. Ostatnio próbujemy ją nauczyć przychodzenia na komendę na powietrzu (wiedzcie, że Ada zna bardzo dużo komend, ale bezproblemowo wykonuje je tylko w domu). Dlatego zabieramy ją w miejsca, gdzie nie ma zbyt wielu innych psów, które mogłyby ją rozpraszać. Przypięta do długiej, bardzo lekkiej taśmy treningowej (to tak na wszelki wypadek, bo suńka ma tendencje do ucieczek) może sobie latać gdzie chce. I wiecie co, to działa. Jak tylko Ada się wybiega na tyle, że pozna już miejsce i nic ją nie rozprasza, zaczynamy sesję treningową. Pies radzi sobie wspaniale, a my mamy radochę, że nie trzeba go na smyczy trzymać.

Kankanko, Dziergam Sobie - dziękuję za doping :-)

Violet Lady...

2011-05-08T11:51:00.000+02:00

się robi. Właśnie skończyłam pierwszy motek. Mam już prawie połowę części ażurowej, więc jest już z górki.

Anulinko - mam nadzieję, że rośliny da się jeszcze jakoś uratować. Rok temu mojej mamie zmarzła hortensja, ale po przycięciu uszkodzonych pędów odbiła i rośnie sobie dalej.
Muno - witam serdecznie:-)

Mija nam majówka...

2011-05-03T20:33:00.000+02:00

pod znakiem herbatki malinowej, której zimowe zapasy pomału już się nam kończą. Że deszcz pada, to akurat dobrze (niech roślinki rosną), ale po co to zimno, albo śnieg (właśnie postanowił zawitać do stolicy - nie wiem, może chce swoją obecnością uświetnić obchody święta Trzeciego Maja, co z tego, że się spóźnił)?

Nigdzie nie wyjechaliśmy, nawet nie mieliśmy zamiaru. Miałam posadzić kwiaty na balkonie, ale z wiadomych powodów przełożyłam to na następny tydzień. Siedzę sobie pod kocykiem i racząc się malinówką od teściowej dzieję Violet Lady dla mojej siostry. Brak zdjęć musicie mi wybaczyć. Postępem w pracy pochwalę się na dniach.

A na koniec zagadka tygodnia: jak na niespełna 20 metrach kwadratowych zmieścić w jednym pomieszczeniu szumnie nazywanym salonem quasi-studio fotograficzne, kącik komputerowy, kanapę, ławę, męża i psa?

Ann - projekt jest wart szybkiego wrzucenia na druty, nie daj mu zbyt długo czekać na realizację:-)

Zbiorowo dziękuję za słowa uznania dla Red Ruby.

Dziękuję wszystkim za życzenia świąteczne.

Wesołych Świąt...

2011-04-23T10:21:00.000+02:00

Wszystkim zaglądającym życzę ciepłych, pełnych radosnej nadziei

świąt Zmartwychwstania Pańskiego,
a także słonecznych spotkań
z budzącą się do życia przyrodą

Paulina

Już jest...

2011-04-19T19:01:00.000+02:00

Red Ruby jako opera finita. Sweterek wymęczony, o czym pisałam w poprzednim poście, ale jest. Uprany i gotowy do użytku. Rękawy 7/8. Ściągacz inspirowany Shalomem [1 oczko prawe przekręcone, 1 oczko lewe].

Zbliżenie na guziczki.

Dane techniczne:

włóczka - Sonata (Anilux), 350g

druty - 3,00 mm

czas pracy - prawie miesiąc

Uwagi:

1. Sonata to trudna w robocie włóczka. Uprzedzano mnie o tym. Dzianina najładniej wygląda, kiedy ścisło przerabiamy oczka.

2.Jeśli szukacie prostego wzoru na uroczy kardigan to polecam projekt Effci.

Obecnie na druty wrzuciłam fioletowy Kashmir Wnuka. To oznacza tylko jedno - powrót do FLS, tym razem dla mojej siostry.

Anno - Jak widzisz nie poddałam się :-) Na razie jestem zadowolona z efektu.

Dziergam Sobie - widziałam Twoją sukienkę dla córci. Śliczna wyszła.

Egunio - wymęczyła mnie ta robótka. Ale na razie nie jest tak źle, jak myślałam.

CU@5 - piszesz, że Sonata się zużywa. Cóż coś w tym jest. Po praniu nitki jakieś takie zmechacone są.

Maja71 - Jest dokładnie tak jak piszesz. Kiedy robisz w okrążeniach, to widzisz tylko prawą stronę robótki. A robione po lewej stronie lewe oczka przy ażurach, po prawej stronie są oczkami prawymi.

Ech, ta Sonata...

2011-04-09T18:37:00.002+02:00

Chyba nie polubię się z Sonatą. Ciężko mi się z nią pracuje. Bez przerwy muszę uważać, aby wszystkie niteczki nabrać na drut, te wiskozowe strasznie się rozdwajają. Dodatkowo oczka wychodzą mi nierówne. Ale Ruby skończę. Uparłam się i już. Nawet przymusowe sprucie 20 cm korpusu mnie nie zraziło do tego projektu. Teraz zabieram się za rękawy. Tylko się zastanawiam nad ich długością. Zrobić długie czy takie 7/8? W trakcie się okaże.

CU@5, Iwono, Wełniana Skarpetko - ja mam długie palce i trzymanie takiej cienizny w rękach jest niewygodne dla mnie. Zdecydowanie wolę grubsze druty. Ale uważam, że im cieńsze druty tym ładniejsze wychodzą oczka, takie bardziej dopracowane. Podziwiam osoby, które potrafią robić na takich.

Ruby, Ruby, Ruby...

2011-03-20T17:00:00.001+01:00

Ruby. Zabrałam się za kolejny projekt drutowy. Tym razem padło na czerwoną Sonatę Aniluxu, z której przy akompaniamencie utworu Kaiser Chiefs dzieję dzielnie wiosenny kardigan według opisu Effci.

Obecnie sweterek jest na etapie mozolnego dłubania korpusu. Napiszę szczerze. Druty nr 3,0 mm są zaskakująco niewygodne.

Dziękuję wszystkim za pochwały Malinowego.

Tadam...

2011-03-12T21:06:00.001+01:00

Oto Malinowy w całej swojej okazałości. Dziś nastąpiła prezentacja przed rodziną. Sweter jest milutki i cieplutki, świetnie sprawdził się pod już-nie-zimową kurtką.

Dane techniczne:

włóczka - Kashmir (M. Wnuk), 300 g

druty - 4,5 mm

czas pracy - miesiąc

Uwagi:

1. Świetny projekt, szybki w robocie. Siostra zrobiła maślane oczy, jak zobaczyła mój egzemplarz, więc pewnie za niedługo popełnię dla niej drugi.

2. Robienie dziurek w jednym rzędzie - moje odkrycie roku, zdecydowanie polecam. Na bocznym pasku umieściłam nawet link do filmiku instruktażowego dla pamięci.

3. Nie będę bała się blokowania na mokro. Co prawda kosztowało mnie ono sporo nerwów, ale się udało i sweter osiągnął pożądaną przeze mnie długość.

CU@5 - zamieszczone przeze mnie zdjęcie było pierwszym z brzegu, takich cudeniek na Etsy jest bez liku. U mnie taka miska chyba raczej stałaby na półce za szybką, bo właśnie bałabym się, że ją zbiję.

Pierdruty - to jest świetny pomysł na wykorzystanie np. pękniętego pudełka, które normalnie zostałoby pewnie wyrzucone.

Kankanko - u mnie niestety wszystkie pudełka na płyty CD i DVD są zajęte przez w/w, ale tak to jest jak się ma informatyka za męża.

Bellis - mówisz (tfu... piszesz), masz. :-)

MaBa - a co powiesz na filcowe miseczki na włóczkę; poszukałam trochę i co jedna to ładniejsza.

Tkaitka - proste pomysły są zawsze najlepsze. Potrzeba matką wynalazków, jak to mówią.

Znalezione w sieci...

2011-03-11T20:54:00.000+01:00

Oto co można zrobić z plastikowym pudełkiem na żywność.

http://ourknitalong.blogspot.com/2011/03/good-idea-and-sheep.html

Pomysł wart zapamiętania. Taka tańsza wersja tego:

http://www.etsy.com/search/handmade?q=yarn+bowl

Kiedyś sprawię sobie taką misę na kłębek. A może zapiszę się na jakiś kurs garncarstwa?

Malinowy jest już gotowy. Schnie sobie właśnie.

Kankanko, CU@5, Antosiu, Kachazet - Dziękuję Wam za doping.

Tempo...

2011-03-05T17:29:00.000+01:00

Dosyć duże tempo sobie narzuciłam. Chcę jak najszybciej skończyć Malinowego. Wszak wiosna idzie. Marcowe słońce coraz mocniej świeci i roztapia ostatnie hałdy śniegu. Już się nie mogę doczekać, kiedy skończę rękawy i przyszyję guziki. Sweter prezentuje się dziś tak:

Na tym zdjęciu lepiej uchwyciłam kolor drewnianych guzików.

Kankanko, Dziergam Sobie, Urszulo97, Iwono, Agato, Kachazet, Wełniana Skarpetko - dziękuję za miłe słowa. Oparzenia i skaleczenie się goją. Szwy lekarz zdejmie mi w poniedziałek. Jestem prawie jak nowa ;-)

Kachazet - uważaj na siebie. Ławki szkolne potrafią zaatakować znienacka, nie daj się im. Katarem się nie przejmuj, bowiem jak mówią leczony trwa 7 dni, a nieleczony tydzień.

Wełniana Skarpetko - te druty do blokowania to nic innego jak uratowane przed wyrzuceniem części od połamanej suszarki na pranie. Mój mąż zabezpieczył końce termokurczliwą koszulką/osłonką na przewody elektryczne. Polecam serdecznie taki sposób na recykling ;-)

Dziecko wojny...

2011-02-26T21:03:00.000+01:00

Tak mnie ostatnio K. nazywa. I wcale mu się nie dziwię. Czy Wy też miewacie takie okresy w swoim życiu, że wszystko leci Wam z rąk? Ja, zdaje się, weszłam w tryb autodestrukcji, bowiem bilans ostatniego tygodnia prezentuje się następująco:
1. Dwa poparzenia na przedramieniu, jedno koło drugiego - szykowałam obiad a później popcorn na wieczór;
2. Jeden pocięty palec - ja tylko szykowałam suchą bułkę do starcia w malakserze;
3. Trzy szwy na plecach - choć to akurat jest efektem planowego wycięcia znamienia, ale nie mogę wykonywać wielu prac domowych i K. musi mnie zastępować.
Na szczęście moje rany nie przeszkadzają mi w dalszych pracach nad malinowym, który obecnie prezentuje się tak:

Malinowy początek 2...

2011-02-21T15:47:00.000+01:00

Jak Wam mija poniedziałek? Bo mi wybitnie leniwie. I bardzo się z tego cieszę, bo mogę w ciszy i spokoju sobie poleżeć. Wczoraj pisałam o zaczętym sweterku FLS, a dziś zamieszczam zdjęcie jako dowód rzeczowy.

Dziękuję Wam dziewczyny za pochwały dotyczące zielonej chusty.

Wszystkim zaglądającym życzę dużo zdrowia - nie dajcie się choróbskom.

Malinowy początek...

2011-02-20T18:45:00.002+01:00

Pan Mąż jest chory. Akumulator w samochodzie właśnie postanowił wydać ostatnie tchnienie. Mnie coś bierze, ale na razie jakoś się trzymam - ktoś musi wyprowadzać Adę na spacery. Jednak boję się, że będziemy mieli szpital w domu. Poza tym chce mi się już wiosny. Niby słońce świeci za oknem, co więcej, nawet czuć już siłę jego promieni, ale zima jeszcze głęboka... Ech, może marzec będzie lepszy...

A na razie dłubię malinowy sweterek. Nareszcie udało mi się dopasować rozmiar - to znaczy mam nadzieję, że udało mi się. Póki co jest ok i jeszcze parę rzędów i zabieram się za ażurową część.

Mam dla Was zaległe zdjęcie zielonej chusty, którą podarowałam w urodzinowym prezencie mojej siostrze.

Ja też zaklinam wiosnę...

2011-02-10T18:45:00.005+01:00

W zawrotnym jak na mnie tempie pięciu dni przygotowałam chustę dla mojej siostry jako prezent urodzinowy. Mała niczego się nie spodziewa, mam więc nadzieję, że ją zaskoczę. Wzór podpatrzyłam u Maknety. Przyznam się bez bicia, że spapugowałam również od niej włóczkę - tak jak Makneta wykorzystałam akryl Himalaya Mercan Batik tylko w odcieniach zieleni. Na razie prezent staram się zblokować, ale - jak tylko chusta wyschnie oraz jak pogoda pozwoli - zaprezentuję ją na ludziu.

Bellis - jak tylko możesz, to domawiaj włóczkę i kończ shaloma. Ten wzór jest rewelacyjny. Ja popełnię go jeszcze co najmniej raz.

Agnieszko - witam w moich skromnych progach. Dziękuję za odwiedziny. Co do tego różu, to chyba masz rację. Zostawię go, a na farbowanie przyjdzie jeszcze czas.

Powróciwszy...

2011-02-09T10:12:00.004+01:00

Po dłuższej niż było to w planach przerwie wracam do świata mojego bloga. Musiałam trochę odpocząć. Teraz pełna energii zabieram się do pracy. W planach mam dwie rzeczy.
Po pierwsze szufladowy zapas włóczki Kaszmir w kolorze różowym swoje już odleżał. Nadszedł czas przemienić motki w sweter. Projekt jest wszystkim znany - to February Lady Sweater. W końcu mamy luty - nazwa zobowiązuje, prawda? Mam tylko małą zagwostkę. Zostawić kolor oryginalny - w sumie różowy mi nie przeszkadza i świadomie wybrałam ten kolor w pasmanterii, czy może zacząć przygodę z farbowaniem włóczki. Na razie robię próbkę i dostosowuję wzór do swojego rozmiaru.

Po drugie mam zamiar coś wyhaftować. Wzór mam już wybrany od bardzo dawna. Na pewno nie raz już go widzieliście. Dwa lata temu kilka dziewczyn skrzyknęło się do wspólnego dziergania. Teraz można podziwiać ich prace. Na przykład u Jaśmin i u Monicji. Wreszcie nadszedł czas na własny obrazek.

(zdjęcie znalezione w internecie)

P.S. Dziękuję wszystkim za życzenia świąteczne i noworoczne.

Na Nowy Rok...

2010-12-31T16:06:00.000+01:00

Zaglądającym do mnie na Nowy Rok życzę wszystkiego co najlepsze, realizacji poczynionych planów i spełnienia marzeń.

Paulina

Gdyby...

2010-12-24T10:00:00.007+01:00

Gdyby każda noc w naszym życiu mogła być jak noc Bożego Narodzenia, rozjaśniona światłem wewnętrznym...

brat Roger

Choinka już ubrana. Barszczyk się rumieni w garnku. Makowiec stygnie. Jeszcze tylko spakować prezenty i można zasiadać do wigilijnego stołu.

Wszystkim zaglądającym do mnie życzę, aby to jasne światło wewnątrz każdego z nas nigdy nie zgasło.

Paulina

Szara...

2010-12-21T16:38:00.009+01:00

Skończyłam już szarą chustę, którą robiłam według kursu Maknety. Makneta co prawda jeszcze nie zamieściła ostatniego fragmentu dotyczącego wykańczania, ale ja nie chciałam już czekać. Niecierpliwa jestem ostatnio.

Chusta jest już zblokowana i czeka na swój debiut poza domem.

Zdjęć na mnie niestety nie ma (jeszcze). Tu próbowałam ująć całość, ale ze względu na rozmiary chusty okazało się to trudne.

Dane techniczne:

włóczka - Kashmir w kolorze szarym

rozmiar chusty - najdłuższy bok ma ok. 160 cm po blokowaniu

wzór - pomysł Maknety

Mamo.goniu - Życzę Ci, żebyś znalazła czas na choćby malutki spacer.

Bellis - Według mnie Warszawa pięknieje wieczorami, kiedy zapalają się światła neonów. Cieszę się, że pozytywnie znajdujesz to miasto. Nie każdy potrafi dostrzec urodę naszej stolicy, która - nie oszukujmy się - miejscami jest mocno zaniedbana.

Kankanko - Ja też lubię Warszawę, z jej wadami i zaletami.

Spacer...

2010-12-20T16:37:00.001+01:00

W tym roku Trakt Królewski wygląda bajecznie. Zapraszam więc Was na krótki spacer. Tylko ubierzcie się w coś ciepłego, bo wieczorem jest mroźnie. Ja ledwo utrzymywałam aparat w dłoniach.

Ivonno - Miło mi Cię gościć u siebie.

Kankanko, Truskaveczko, Bellis - cieszę się, że mnie rozumiecie. Do sprzątania nie można podejść od tak sobie. Trzeba mieć wenę. A że okien nie zdąrzyłam umyć, co z tego. Ważne, że dni świateczne spędzę z rodziną.

Elishafciarko - dziękuję za pochwały.

Pomału...

2010-12-12T19:17:00.001+01:00

Zbliżają się święta. Za oknem krajobraz prawie bożonarodzeniowy. W niektórych oknach sąsiadów pojawiają się już pierwsze dekoracje świąteczne. U kogoś w mieszkaniu na moim osiedlu widziałam też ubraną choinkę. A ja pomału przygotowuję prezenty dla bliskich. I ze sprzątaniem także się nie spieszę.

Nasza kochana spółdzielnia w ramach przygotowań do zimy postanowiła rozprawić się z instalacją gazową i przeprowadzić jej modernizację. Niby wszystko rozumiem, ale dlaczego teraz? Instalacja ma już swoje lata i nie od wczoraj wymaga poprawek. No ale, panowie gaziarze na szczęście szybko wymienili co mieli wymienić, pospawali i poszli sobie do sąsiadów. Zostawili mnie z dwoma zaworami od gazu (po co? - nie wiem, na moją logikę wystarczy jeden) i z za wysoko położoną rurą w stosunku do swojej poprzedniczki. Skutkiem tego połowa kuchni została rozbebeszona. Wymontowana z wielkim trudem szafka nie mogła wrócić na swoje miejsce, gdyż musieliśmy z K. poprawić otwory w ekranie zasłaniającym piony gazowe i wodociągowe. A że to jest najbardziej pojemna szafka, jej zawartość została porozkładana po całym naszym gigantycznym mieszkaniu. Więc wszystkie mąki, cukry i inne wiktuały czekały od wtorku na weekend, kiedy to przywieźliśmy wycinarkę i poprawiliśmy ten nieszczęsny ekran. I wiecie, co drogie Panie i drodzy Panowie, wcale mi ten "lekki" bałagan nie przeszkadza. I teraz wcale się nie stresuję, że to wszystko trzeba będzie na gwałt posprzątać, bo "przecież święta za pasem". Wyjątkowo mnie to nie rusza. K. się śmieje, że nareszcie ze mną wszystko w porządku, ale z niego to wielki bałaganiarz i chomik jest, więc nie wiem, czy mam się cieszyć z tego komplementu.

I tak czekając na odzyskanie kuchni w 100%, haftuję sobie takie oto choineczki.

Wzór zaczerpnęłam od Penelopis, która stworzyła blog - zbiór wspaniałych i szybkich do wykonania wzorów krzyżykowych. Jej korony, manekiny i klucze robią furorę w świecie haftu krzyżykowego.
A tak prezentuje się z bliska każda choinka.

Teraz tylko pozostaje mi oprawić choinki w białe ramki.

CU@5, Truskaveczko, Kankanko, Antosiu - dziękuję Wam za odwiedziny i pochwały.

Szafirowy skończony...

2010-12-05T20:08:00.001+01:00

Wreszcie mam o czym pisać. Cały ten czas, kiedy się nie odzywałam, walczyłam z rękawami Szafirowego. Miałam ambicje nauczyć się posługiwania się drutami skarpetkowymi. Skończyło się na technice magic loop. Ten, kto wymyślił ten sposób robienia wąskich rzeczy na okrągło, powinien według mnie dostać medal. Druty skarpetkowe poszły w odstawkę. Nie wiem, może kiedyś do nich wrócę, ale na razie mam ich dosyć, bo albo ciągle zaczepiały mi się o dzianinę, albo zsuwały. Do tego jeszcze oczka wychodziły koślawe. Naprawdę chciałam się nauczyć dziać na 4 drutach, a umęczyłam się niemiłosiernie. Tymczasem, kiedy przeszłam na magic loop'a, w cudowny sposób robota szła gładko i bez przeszkód, a oczka ścisłe i równiutkie.

Tak oto prezentuje się mój nowy sweterek:

Włóczka zakupiona kiedyś na allegro okazała się dosyć wydajna. Na swój rozmiar 42 zużyłam niecałe 40 dag. Jestem świadoma błędów, jakie popełniłam przy robocie. Powinno być więcej guziczków (przód trochę się rozchodzi na biuście). I modelowanie w talii jest za słabe (sweter wyszedł troszkę za szeroki). Jednak mimo tych wad jestem bardzo zadowolona z wyrobu.

Poza walką z rękawami Szafirowego poczyniłam pewne postępy z chustą, którą robię według wskazówek Maknety. I w tym przypadku zadziałało u mnie prawo Parkinsona - Makneta dała nam dużo czasu na zrobienie tego fragmentu chusty i ja równie długo ów fragment machałam drutami, chociaż wzór był nieskomplikowany. Obecnie zaczęłam już najnowszą część. Mam nadzieję, że w tym tygodniu będę gotowa do wykańczania brzegu.

Razem z Adą pozdrawiamy wszystkich odwiedzających.

Jesień za oknem...

2010-10-27T15:41:00.001+02:00

a u mnie na parapecie wiosna...

Nie wiem, jak to się stało, ale moim zeszłorocznym hiacyntom pomyliły się pory roku. Zdaje się, że już ich nie zatrzymam, więc podlewam je pozwalając rosnąć dalej.

Mam już wybrane guziki do Szafirowego. Dziś w planach mam ukończenie korpusu. Zostało mi dosłownie parę rządków.

Wczoraj skończyłam drugą część chusty, którą robię według wskazówek Maknety. Oczywiście nie obyło się bez prucia i to nie tylko dlatego, że Makneta poprawiała wzór. To ja nie umiem liczyć. Ale w końcu się udało i chusta jak dotąd prezentuje się tak:

I zbliżenie na pianę morską.

Dziś Makneta poda kolejną część wzoru. Ciekawe co będzie dalej?

Urszulo97, tayton, AgnieszkoM, Paulo, Aurelio - dziękuję Wam za odwiedziny i miłe słowa.

Dzieje się...

2010-10-15T15:32:00.005+02:00

Skończyłam i oprawiłam ślubne serduszko. Żeby uwydatnić wzór zamówiłam zielone passe partout. Nawet udało mi się idealnie dobrać jego kolor. Do oprawy wykorzystałam sprawdzony już przeze mnie sposób podpatrzony u Penelopy. Tak prezentuje się w całości nasz prezent ślubny, który jutro otrzymają Państwo Młodzi.

Jeżeli podoba Wam się ten wzór, to zachęcam do odwiedzin u Elishafciarki, która jak się okazało swoje serduszko zaczęła haftować równocześnie ze mną, oraz u Rhianone, która tak jak ja wybrała białą kanwę.

Szafirowy nadal w robocie. Jednak nie przybyło od ostatniego wpisu zbyt wiele, stąd brak zdjęć.
Dodatkowo robię swoją pierwszą trójkątną chustę. Makneta zorganizowała internetowy kurs. Na razie pierwsza część prezentuje się tak:

Wykorzystuję znany wszystkim Kashmir w kolorze szarym. Rety, jaka ta włóczka jest mięciutka. Sama przyjemność. Już się widzę, jak w największe mrozy okutana chustą spaceruję z Adą.
Następną część chusty zacznę w środę. Wtedy Makneta poda kolejne wskazówki. Kto jeszcze nie umie dziać trójkatnych chust, albo po prostu chce wziąć udział w kursie Maknety odsyłam do jej bloga.

Antosiu, Mysiu, Makneto, dziękuję za odwiedziny i pochwały.
MaBo, ja właśnie się zabierałam za taką chustę od zeszłej zimy. Dopiero Makneta i jej propozycja kursu sprawiła, że się wzięłam i zabrałam. Także zachęcam do wspólnego dziania, które działa bardzo mobilizująco.
Barbaratoja, byłam i widziałam. Podoba mi się moherek, z którego robisz Twoją chustę. A druty się znajdą, tylko pewnie wtedy, gdy kupisz kolejny komplet. Taka jest złośliwość rzeczy martwych, niestety.
Bellis, Barbaratoja, to co, do następnej środy? :-)

Co robiłam, jak mnie nie było?

2010-10-06T20:25:00.005+02:00

Otóż postanowiliśmy z K. w końcu zająć się naszą sypialnią. Akcja pod nazwą: "Mały remoncik". Zmieniliśmy kolor ścian z cappucino (niestety ściany były kawowe tylko z nazwy, bo kolor w rzeczywistości był brzoskwiniowy) na bardzo jasny szary.

Do tego w końcu zaopatrzyliśmy się w nową wielką (jak na nasze możliwości lokalowe) szafę z popularnego sklepu na "i". Jej złożenie okazało się nie lada wyzwaniem.

O ile korpus to pikuś, o tyle skręcenie drzwi zajęło nam prawie cały dzień. Ale było warto się pomęczyć.

Oto nasza kolubryna.

Jeszcze trochę jest do zrobienia w sypialni, ale to już czysta przyjemność. Pozostało nam dokupić regalik na książki i zdecydować czym zasłonimy okno (a może nie zasłonimy - mieszkamy na 9 piętrze i nie ma komu nas podglądać;-).

Poza tym nasza Ada została wysterylizowana. Biedulkę męczą jeszcze nudności po narkozie i ciągną szwy. Ale rana goi się ładnie i za 9 dni zdejmujemy to, co z nich zostanie.

Ale w końcu to blog robótkowy, więc i ich nie może zabraknąć. Walczę dzielnie z korpusem Szafirowego.

Powoli wyłania się kształt swetra. Już nie mogę się doczekać, kiedy będę mogła go założyć.

W przerwie między malowaniem a składaniem szafy zrobiłam sobie opaskę do włosów. Na lato ścięłam na krótko włosy. Teraz je zapuszczam i nie wyglądają zbyt atrakcyjnie, a skoro niedługo muszę zrobić się bóstwo (zbliża się wesele znajomych), to ozdoba będzie jak znalazł.

Do zrobienia opaski wykorzystałam część włóczki uzyskanej ze sprutego sweterka kupionego przez teściową w ciucholandzie. Niestety okazał się on zbyt krótki do mojej figury. Jednak jest zrobiony ze ślicznej bawełny skręconej z lnem i metalizowaną niteczką, szkoda było nie wykorzystać do czegoś innego. Niech żyje włóczkowy recykling!

Na opaskę natrafiłam na blogu Knitted Bliss. Gorąco polecam odwiedziny w tym miejscu. A dla chętnych wzór znajduje się tu:

Szafirowy...

2010-09-25T18:04:00.002+02:00

Dziergam dzielnie Shaloma. Nazwałam go roboczo Szafirowym ze względu na kolor włóczki. Na razie mam połowę karczku i mnóstwo oczek na drutach.

Ślubne serce jest już wyhaftowane, brakuje tylko inicjałów Państwa Młodych i daty ich ślubu.

Elishafciarka, Makneta, Kasiac, Barbaratoja, Izoldka17 - Dziękuję Wam za odwiedziny.

Ślubnie...

2010-09-10T13:05:00.002+02:00

Za miesiąc nasi znajomi biorą ślub. Pisałam o tym w moim poprzednim poście. Postanowiłam, że zamiast zwykłej kartki z życzeniami podarujemy im coś specjalnego - haftowany obrazek. O taki.

Na razie monotonnie.

Dodajemy trochę kontrastowego koloru i pomału serce nabiera kształtów.

Jak widzicie w oryginale przewidziano płótno w kolorze naturalnym, ale miałam kłopot ze znalezieniem takiego materiału. Wzięłam więc ze swoich zapasów kanwę 18ct DMC w kolorze białym. Ponadto na ostatnim zdjęciu w poprzednim poście pokazałam muliny, które wykorzystuję przy tym hafcie. Dwa moteczki znalazły się przez przypadek. Zamówiłam w pasmanterii złe kolory i zorientowałam się dopiero niedawno, że coś nie gra. Na szczęście nie zaczęłam jeszcze wyszywać, więć ominęło mnie prucie. Ale co się nadenerwowałam to moje, bo myślałam, że od czasu wydania tego wzoru została zmieniona karta kolorów mulin DMC. Na szczęście wszystko się zgadza, to ja nie znam się na cyferkach :-)

Elishafciarko, Zulo - dziękuję za odwiedziny.

EDIT:

Elishafciarko - co za zbieg okoliczności:-) Szybko chwal się postępami. Ja już dawno chciałam wyszyć ten wzór, ale dopiero teraz nadarzyła się okazja. Co do koralików, to mam przygotowane złote (jak w oryginale) i perłowe i wykorzystam chyba te ostatnie. Złote okazały się zbyt toporne...

Na przekór aurze...

2010-09-06T12:04:00.002+02:00

skończyłam swój pierwszą, letnią bluzeczkę. Jestem dumna z siebie, że się udało.

Świeżo zdjęta z drutów, jeszcze nie prana. Na bluzkę zużyłam prawie 300g Camilli Madame Tricote Paris. Na początku zdenerwowało mnie nierówne rozprowadzenie kolorów, ale potem się przyzwyczaiłam. Zresztą chyba nie jest źle. Zdjęcia na ludziu będą później, bo i fotograf w pracy i pogoda nie odpowiednia.

Niby robótka była prosta, jednak nauczyłam się wielu rzeczy przy tym, no i nie obeszło się bez chwil zwątpienia.

Po pierwsze prowizoryczne nabieranie oczek - tu zapamiętać muszę, że najlepiej zastosować bawełnianą włóczkę, a resztki Zorzy wykorzystać do czegoś innego, bo ma włoski i ciężko było ją spruć.

Po drugie bluzka powstała od góry bez zszywania, z raglanem - super metoda. Nie potrafię zszywać dzianiny w sposób niewidoczny. Ale się nauczę, a co.

Po trzecie modelowanie dzianiny - wyszło trochę krzywo mimo, że odejmowałam i dodawałam oczka symetrycznie na obwodzie. Nie wiem, może to wina kształtu oczek, raz wchodziły ściślejsze a raz luźniejsze. Trzeba nad tym popracować.

Po czwarte znalazłam na YouTube serię filmików instruktażowych by verypink knits. Wiem, że są i inne, ale forma pokazywania zawiłości robótkowych bardzo mi podpasowała. To, co opisywały słowami Truskaweczka i Dziunia, mogłam obejrzeć. Także zapisuje sobie ku pamięci link i zachęcam do korzystania z zamieszczonych tam porad.

Po piąte warto wcześniej zaopatrzyć się w więcej niż jeden rodzaj drutów - ja korzystałam z drutów nr 4 na żyłkach 40, 80 i 100 cm (te ostatnie kupiłam po dwóch tygodniach intensywnych poszukiwań w warszawskich pasmanteriach stacjonarnych) oraz drutów nr 3 na żyłce 80 cm.

Teraz w planach mam sweter ze zdobycznej na allegro wełny. Może to będzie niezwykle popularny Shalom?

Ponadto zbliża się ślub naszych znajomych, którym zamiast kartki chcę podarować nieduży obrazek haftowany krzyżykami. Wszystko mam już przygotowane i jeszcze dziś wezmę igłę w dłoń.

EDIT:

Elishafciarko, Barbaratoja, Sylla Q Madam - dziękuję za odwiedziny.

Bawełniane...

2010-08-30T14:05:00.000+02:00

Po pierwsze rocznica. Dwa lata temu powiedziałam "tak" pewnemu panu.

Po drugie bluzeczka z wielokolorowej Camilli jest już prawie gotowa. Właśnie skończyłam modelowanie na biodrach.

Uff...

2010-08-10T12:55:00.000+02:00

Nareszcie mam kontakt ze światem. W piątek wieczorem po mega burzy i ulewie u mojej mamy, gdzie aktualnie chwilowo rezydujemy, wyłączyli nam prąd. Jak wyłączyli, tak nie było go przez 42 godziny. W efekcie popłynęła mi cała zawartość lodówki. Na szczęście część zamrożonych rzeczy udało się uratować i ulokować bezpiecznie w zamrażalniku teściowej. Cała ta sytuacja uwidoczniła moje uzależnienie od prądu, a także telewizji i komputera. Całą sobotę i niedzielę chodziłam rozdrażniona i nie mogłam znaleźć sobie miejsca, jak narkoman na odwyku. Może jeszcze jakoś łatwiej mi by było, gdyby nie to, że tylko kawałek naszej ulicy był bez energii. Taka czarna wyspa, a dookoła rozświetlone okna sąsiadów. Strasznie mnie zirytowała też dyspozytornia Zewt-u. Nie dość, że ciężko było się do nich dodzwonić, to jeszcze nic nie wiedzieli i rozmawiali z dzwoniącymi jak z dziećmi (w sobotę pani dyspozytorka powiedziała nam, cytuję: "Panie, tam ludzie umierają na ulicy, bo kable leżą na chodnikach". Rozumiem powagę sytuacji, kiedy przewody są pozrywane, ale takie teksty zwyczajnie mnie denerwują). Ich niekompetencja osiągnęła szczyt w niedzielę rano, kiedy to pan po drugiej stronie słuchawki próbował wmówić K., że pierwszy raz zgłaszamy awarię u nas. Nie przekonało go także nasze zapewnienie, że nie tylko my dzwonimy w tej sprawie. Bez prądu na naszej ulicy było przecież osiem rodzin. Podobno zgłoszenia zapisują w pięciu zeszytach (sic!). I w żadnym nie odnotowano tej usterki. Ponownego włączenia prądu kazano nam oczekiwać do wtorku. Na szczęście jeszcze tego samego dnia około 17.00 podjechał wóz pogotowia energetycznego i po 30 sekundach mieliśmy już światło. A to oznacza, że nasza awaria była mikroskopijna, czyli według Zewt-u o niskim priorytecie. Dziwię się, że kazano nam tyle czasu czekać. Cóż, może gdyby przynajmniej jakieś drzewo przewracając się rozwaliło słup, to może w kilka godzin by się uwinięto. A tak wystarczyło włączyć transformator.

No to się wygadałam, uff.

W piątek zanim nastąpił Mały Armagedon, odebrałam przesyłkę od Qlqi z wygranymi cukierkami. Oto woreczek.

I jego zawartość. Rękawica do mycia i ręczniczek.

Śliczny komplet do łazienki. Wstawki szydełkowe są przepiękne. I takie równiutkie. Nie mogę się napatrzyć. Aż żal powiesić tak po prostu do używania. Jeszcze raz dziękuję.

Postępów w dzianiu mojej pierwszej bluzki na razie nie ma jakiś spektakularnych, toteż nie wstawiam zdjęcia. Raz nie miałam jakoś natchnienia, dwa robótkę mam na drutach 80 cm, które są za wąskie w tej chwili. Niestety w żadnej stacjonarnej pasmanterii w Warszawie, w jakiej byłam, nie ma choćby najtańszych drutów nr 4 na żyłce 100 cm. Znalazłam co prawda takie w jednej pasmanterii internetowej, ale samych drutów nie opłaca mi się zamawiać.

Chcieliśta deszczu...

2010-07-30T10:32:00.004+02:00

To macie. No dobrze, ja też chciałam. Tych upałów było już za dużo, zwłaszcza, że siedzę w Warszawie i o wyjeździe na urlop na razie nie myślę. O ile w domu nie było problemów z gorącem (dzięki wynalazcy klimatyzatora), o tyle jakiekolwiek wyjście na zewnątrz po choćby najmniejsze zakupy oznaczało drogę przez mękę. Ile ja się nakombinowałam, żeby z samego rana kupić sprawunki. Sprzedawcy z pobliskiego bazarku chyba są bardzo odporni na wysokie temperatury, bo nie pomyśleli, żeby otwierać swoje stragany wcześniej niż to zostało ustalone przez nadzorcę. W sumie to nie chcę narzekać, bo wczoraj popołudniu było tak ładnie po deszczu: i słońce i ciepło. Czy tak nie może być do końca lata?

Tymczasem na druty wreszcie wrzuciłam bawełnę Madame Tricote i ćwiczę robienie raglanu od góry bez zszywania. Ma z tego powstać bluzka. W tej chwili mam jakieś 10 cm robótki. Korzystam ze wskazówek zamieszczonych u Truskaveczki i Dziuni. Na razie idzie mi dosyć opornie, bo to ścieg pończoszniczy, więc nudy na pudy, a poza tym dysponuję drutami o długości 80 cm i bardzo odczuwam potrzebę dokupienia żyłki 100 cm.

W międzyczasie zrobiłam dla siebie zakładkę. Tu znalazłam przepiękny wzór blackwork.
Przód zakładki:

I tył:

EDIT:

Elishafciarko, sam materiał usztywniam krochmalem w spray'u, a w środek wkładam pasek tekturki. Pozdrawiam

Adzia, odpisałam na Twoim blogu pod ostatnim postem. Pozdrawiam

Lista stu...

2010-07-29T10:40:00.003+02:00

Truskaveczka zamieściła na swoim blogu listę stu książek, które warto/powinno się przeczytać zanim się umrze. Oto mój rachunek sumienia.

1. Biblia - Pismo Święte (niestety niecałe i nie po kolei)
2. Lewis Carroll, Alicja w krainie czarów
3. H.Ch.Andersen, Baśnie
4. Douglas Adams, Autostopem przez galaktykę
5. Fiodor Dostojewski, Biesy
6. Guenter Grass, Blaszany bębenek
7. J.D. Salinger, Buszujący w zbożu (obejrzenie filmu się liczy?)
8. Fiodor Dostojewski, Bracia Karamazow
9. W.S.Reymont, Chłopi (na pewno kiedyś powrócę do tej książki)
10. Neal Stephenson, Cykl barokowy
11. M.Houellebecq, Cząstki elementarne
12. Frank Herbert, Diuna
13. Stendhal, Czerwone i czarne
14. Borys Pasternak, Doktor Żywego (obejrzenie filmu się liczy? Tego z Omarem Sharifem)
15. Cervantes, Don Kichot (widziałam film)
16. Astrid Lindgren, Dzieci z Bullerbyn (niedawno skończyłam czytać po raz e-nty)
17. Mikołaj Gogol, Martwe dusze
18. Albert Camus, Dżuma (nie dałam rady skończyć)
19. Ernest Hemingway, Komu bije dzwon (wystarczy mi „Stary człowiek i morze”)
20. Mika Waltari, Egipcjanin Sinhue (i „Mikael” też)
21. Ken Follett, Filary ziemi (czeka na półce na swoją kolej)
22. Francois Rabelais, Gargantua i Pantagruel
23. F.S.Fitzgerald, Wielki Gatsby
24. Witold Gombrowicz, Trans-Atlantyk (nie przebrnęłam przez „Ferdydurke”, może kiedyś dojrzeję do tej lektury)
25. Julio Cortazar, Gra w klasy (czeka na półce na swoją kolej)
26. Thomas Mann, Czarodziejska góra (czeka na półce na swoją kolej)
27. Nikos Kazantzakis, Grek Zorba
28. Jonathan Swift, Podróże Guliwera
29. Szekspir, Hamlet (jak większość jego sztuk)
30. J.M. Coetzee, Hańba
31. Fiodor Dostojewski, Idiota (czeka na półce na swoją kolej, podobnie jak „Zbrodnia i kara”)
32. Homer, Iliada (słowo „epopeja” mnie przeraża, lektura mnie niestety pokonała)
33. Mario Vargas Llosa, Rozmowa w katedrze
34. Josa Carlos Somoza, Klara i półmrok
35. Philip Roth, Kompleks Portnoya
36. Witold Gombrowicz, Kosmos (patrz punkt 24.)
37. Chuck Palahniuk, Podziemny krąg (obejrzenie filmu się liczy?)
38. L.F. Celine, Podróż do kresu nocy
39. A.de Saint-Exupery, Mały Książę
40. A.A.Milne, Kubuś Puchatek, Chatka Puchatka
41. Bolesław Prus, Lalka (wymęczona raczej niż przeczytana)
42. G. Tomasi di Lampedusa, Lampart
43. James Jones, Cienka czerwona linia
44. Vladimir Nabokov, Lolita
45. Joseph Conrad, Lord Jim (nie dałam rady przebrnąć)
46. Ken Kesey, Lot nad kukułczym gniazdem
47. Jacek Dukaj, Lód
48. Stephen King, Lśnienie (nie miałam przyjemności; poza tym Koontz mnie bardziej przekonuje)
49. E.M.Remarque, Łuk triumfalny
50. Nicolo Machiavelli, Książę (tylko fragmenty potrzebne do studiów)
51. John Fowles, Mag
52. Anthony Burgess, Mechaniczna pomarańcza
53. Jose Saramago, Miasto ślepców
54. Sempe, Goscinny, Mikołajek (wszystko co do tej pory zostało wydane)
55. Stieg Larsson, Mężczyźni, którzy nienawidzą kobiet (i dwie następne też)
56. Michaił Bułhakow, Mistrz i Małgorzata
57. John Irving, Modlitwa za Owena
58. William Golding, Władca much
59. Haruki Murakami, Kronika ptaka nakręcacza
60. Dante, Boska komedia (niestety ledwo przebrnęłam przez „Piekło”)
61. Orhan Pamuk, Nazywam się czerwień
62. Victor Hugo, Nędznicy
63. William Gibson, Neuromancer
64. A.Huxley, Nowy wspaniały świat
65. Homer, Odyseja
66. Patrick Sueskind, Pachnidło (czeka na półce na swoją kolej; na razie tylko obejrzałam film)
67. Jan Potocki, Rękopis znaleziony a Saragossie
68. Adam Mickiewicz, Pan Tadeusz (aż wstyd się przyznać, że nie dokończyłam lektury, trzynastozgłoskowiec to nie jest to co tygryski lubią najbardziej)
69. Joseph Heller, Paragraf 22
70. Marek Hłasko, Piękni dwudziestoletni
71. S.I.Witkiewicz, Pożegnanie jesieni
72. Franz Kafka, Proces (zostałam pokonana)
73. Stefan Żeromski, Przedwiośnie (dotarłam do fragmenty o szklanych domach i na tym poprzestałam; za to „Ludzie bezdomni” bardzo mi się podobała)
74. William Wharton, Ptasiek (próbowałam, próbowałam i odpuściłam; zraziłam się i tyle)
75. John Milton, Raj utracony
76. George Orwell, Rok 1984
77. Umberto Eco, Imię róży (robiłam wiele podejść i na pierwszym rozdziale się skończyło; na pewno powrócę do tej książki)
78. Kurt Vonnegut, Rzeźnia numer pięć
79. G.G.Marquez, Sto lat samotności
80. Jaroslav Hasek,Losy dobrego żołnierza Szwejka czasu wojny światowej (czeka na półce na swoją kolej)

81. Stephen King, To (patrz punkt 48)
82. Mark Twain, Przygody Tomka Sawyera
83. Henryk Sienkiewicz, Trylogia (choć przebrnięcie przez „Ogniem i mieczem” wiele nerwów mnie kosztowało, ale to wszystko przez film Hoffmana)
84. Aleksander Dumas, Trzej muszkieterowie (oglądałam każdą adaptację, nawet rysunkową, ale jeszcze nie przeczytałam)
85. James Joyce, Ulisses
86. Hermann Hasse, Wilk stepowy
87. J.R.R. Tolkien, Władca pierścieni (swoją przygodę z fantasy rozpoczęłam dopiero na studiach od „Drużyny pierścienia”, potem był „Hobbit”. „Władcy pierścieni” do tej pory nie skończyłam. Czeka na półce na swoją kolej)
88. Lew Tołstoj, Wojna i pokój
89. Sun Tzu, Sztuka wojny (mąż zachęca mnie do przeczytania; czeka na półce na swoją kolej)
90. Fiodor Dostojewski, Zbrodnia i kara (patrz punkt 31)
91. Leopold Tyrmand, Zły (czeka na półce na swoją kolej)
92. Howard Phillips Lovecraft, Zew Cthulhu
93. Philip Kindred Dick, Ubik
94. Steven Erikson - Malazańska Księga Poległych
95. Lao Tsy, Droga
96. Karen Blixen, Pożegnanie z Afryką
97. Clive Staples Lewis - Opowieści z Narnii (dawno temu próbowałam przeczytać, ale że wtedy nie porywało mnie fantasy, więc zarzuciłam lekturę)
98. Arthur C. Clarke, 2001. Odyseja kosmiczna (ledwo zniosłam obejrzenie filmu)
99. Sándor Márai, Żar
100. Marcel Proust, W poszukiwaniu straconego czasu

Marnie to wygląda, nieprawdaż?

EDIT:
Elishafciarko - ładny wynik. Ja też zaktualizowałabym tę listę. Pozdrawiam

Skończyłam...

2010-07-16T10:51:00.001+02:00

Nareszcie swój komin. Spóźniona o kilka miesięcy, ale co tam. Zdjęć na ludziu na razie nie będzie. Poczekam z nimi do jesieni. Teraz sami rozumiecie...

Wędrując po swoich ulubionych blogach czytam, że z powodu upału wiele Pań zawiesza swoją działalność rękodzielniczą. Mnie pogoda skutecznie mobilizowała do dziania. Chcę zacząć nową robótkę, bawełnianą bluzeczkę z włóczki, którą pokazywałam parę wpisów wcześniej. Czas przejść w końcu do bardziej skomplikowanych form.

I wzór z bliska, który nawet nie zblokowany ładnie się prezentuje.

Dane techniczne:

Włóczka - "Luna" Madame Tricote, kolor: jasna zieleń nr 436

Wymiary - długość: 60 cm, szerokość po zszyciu: 40 cm (jakoś nie miałam odwagi dziać na okrągło)

Wzór - Kapakiri 4 z książki "Haapsalu sall"

Czas wykonania - przemilczę...

I po mistrzostwach...

2010-07-11T22:59:00.001+02:00

Właśnie trwa pierwsza część dogrywki. Znowu akcja na bramkę. Refleks bramkarza i nadal zero-zero. Strasznie męczące jest oglądanie meczu takiego jak ten. Znowu mi wystarczy na kolejne dwa lata. Bo ja oglądam tylko mecze finałowe, czasem ćwierć- czy półfinałowe. Dziś kibicuję przede wszystkim Europie. Nie ważne kto wygra. Choć tak po cichu liczę na Holendrów. Z przekory. Jak zawsze.

Ulu, dziękuję za odwiedziny. Miło mi będzie Cię gościć u mnie. Ja się tak ciepło o tej maszynie wypowiadam, bo to pierwsza maszyna, z którą mam do czynienia. Poza tym o maszynie, którą się dostało od teściowej nie sposób mówić inaczej :-)

P.S.I Holendrzy grają w dziesięciu. Nie lubię takiej nieczystej gry.
P.S.II I jest 1-0 dla Hiszpanów. Ośmiornica się nie pomyliła:-)

Zabawy w ogrodzie...

2010-07-06T16:56:00.000+02:00

Naszą nową zabaweczką. Kupiliśmy wreszcie nowy obiektyw do aparatu, specjalnie do zdjęć makro. W niedzielę odwiedziliśmy ogród mojej mamy i tam powstały pierwsze fotografie.

Do zdjęć pozowała nam także Ada.

Okazała się być wykwalifikowanym psem - ogrodnikiem (jest też psem ogrodnika, bo nigdy nie chce oddać swoich zabawek mimo, że się nimi nie bawi). Tu nastąpi reklama ekologicznej koparki:

Jak widzicie w swoją pracę wkłada całą siebie. Wykopie u Was każdy dołek, gdzie tylko chcecie lub nie...

Ada oprócz pasji ogrodniczych ma też inne zainteresowania. Nasz pies uwielbia serial "Doktor Who". Jej ulubionymi bohaterami są Dalekowie, którzy w ferworze walki wydają z siebie okrzyk "EXTERMINATE". Ada co prawda nie krzyczy, ale żadna doniczka i żaden patyk nie pozostaną "żywe", kiedy jest w pobliżu.

Yadis, dziękuję za odwiedziny.

Dziś tylko zdjęcia...

2010-07-03T19:13:00.000+02:00

Wreszcie oprawiłam obrazek dla mamy. Skorzystałam ze wskazówek, które zamieściła na swoim blogu Penelopa.

A nie dokonałabym tego, gdyby nie ta Pani:

Niedawno wróciła od Pana Magika Od Maszyn i odzyskała swoje drugie życie.

Ładną...

2010-06-24T15:12:00.000+02:00

jesień mamy tego lata. Dziś za oknami szaruga i zimnica. Ech... Jednak wolę upały. Przynajmniej jest więcej światła na zewnątrz. Z moją kurzą ślepotą przy takich warunkach strasznie się męczę. Ale nic to, damy radę. Pani Pogodynka oznajmiła z uśmiechem na twarzy, że taka pogoda jak dziś, to tylko dziś i że weekend będzie piękny. Mam nadzieję, w końcu jutro zaczynają się wakacje i słońce byłoby jak znalazł.

Ale nie ma tego złego co by na dobre nie wyszło. Padający deszcz z pewnością podleje moje kwiaty na balkonie, które niedawno nabyłam i posadziłam, a którymi jeszcze nie zdążyłam się pochwalić.

Na początek moja maleńka lawenda. Chciałabym, aby udało się jej zakwitnąć w tym roku.

Obok ustawiłam czerwoną pelargonię. Nie wyobrażam sobie mojego balkonu bez tej rośliny.

W tym roku po raz pierwszy zasadziłam surfinie. Mam nadzieję, że wiejący wiatr i lekko zacinający deszcz im nie zaszkodzą.

A żeby nie było monotonnie z tą zielenią i czerwienią, mam też aksamitki. Dostałam je od teściowej. Na razie są niewielkie, bo dopiero po przerwaniu, ale mają jeszcze czas urosnąć.

A w ostatnią sobotę na naszym osiedlowym bazarku pojawiły się znowu zioła. Ja wybrałam bazylię, bo uwielbiam jej zapach i smak. Rośnie sobie teraz na łubiance i czeka pierwsze gruntowe pomidory.

I na koniec, w zaciszu domowego parapetu kwitnie mój największy storczyk. Przez 3 miesiące pęd kwiatowy rósł sobie powolutku, aż wreszcie rozwinęły się pierwsze kwiaty.

Skończyliśmy rok...

2010-06-09T11:00:00.002+02:00

Co prawda 9 czerwca to data umowna, ale liczy się jak prawdziwa. Ada ma już rok. A jeszcze nie tak przecież dawno była małym pieskowym oseskiem. To jest jej pierwsze zdjęcie.

Karton, w którym zrobiliśmy jej legowisko, spokojnie mieścił mi się na kolanach. Sunia była taka malutka.

Teraz po tym kartonie nie został żaden ślad. Piesek pożarł go w niecałe dwa tygodnie. Ostał się tylko ten czerwony ręcznik, na którym Ada siedzi podczas podróży samochodem.

Dziś niewiele zostało z tego maluszka. Urósł nam ten piesek i wydoroślał, ale tylko pod względem fizycznym, bo w główce to jeszcze szczeniak siedzi. Tylko oczy ma takie same. Dwa migoczące węgielki.

Ale nie dajcie się zwieść tym oczom. Ada to przebiegła bestia. Szybko się uczy nowych komend, ale chętnie wykonuje je tylko, kiedy jej się to podoba. Najczęściej wtedy, gdy wie, że w kieszeni mamy nagrodę. Ech... Jeszcze wiele pracy przed nami, bo poziom karności u niej pozostawia wiele do życzenia.

Wieści...

2010-06-08T21:18:00.008+02:00

Na sam pierw chcę podziękować Joannie za woreczek i serduszko, które dziś rano znalazłam w skrzynce pocztowej. Dziękuję. Na żywo są jeszcze ładniejsze. Wyhaftowany ornament to majstersztyk. Niesamowicie równiutko. Woreczek wykorzystam do przechowywania biżuterii, a serducho zawiśnie w najbliższym czasie w sypialni. Jednak najpierw przeprowadzimy z K. w niej małą rewolucję w postaci przemalowania ścian i wymienienia starej, pamiętającej moje dzieciństwo szafy na nowszy model.

Zabrałam się w końcu za odłożony komin. Jeszcze jakiś czas temu mówiłam o nim, że jest kominem wiosennym, ale ze względu na to, że mamy już czerwiec i zbliżające się upały, został przemianowany na jesienny, ewentualnie następno-wiosenny.

Jak tylko skończę komin, zabieram się za tę włóczkę. Zbyt długo czekała na swoją kolej. Dokładnie jakieś trzy czy cztery lata. Moja mama miała zrobić dla mnie jakiś sweterek. Ale mamuśka cierpi na chroniczny brak czasu, więc teraz zrobię go sobie sama. Do wykorzystania mam pół kilo bawełny Camilla.

A propos pogody, to znów słychać straszne wiadomości z TV. Ludzi zalewa po raz kolejny. Koszmar. W Warszawie znowu fala powodziowa. Niestety także nasze osiedle jest na terenach zalewowych. W prostej linii do wału mamy niecały kilometr. I chociaż mieszkamy na 9 piętrze i zalanie mieszkania nam nie grozi, to poważnie traktuję apele Urzędu Miasta. Poprzednim razem mieliśmy spakowane najpotrzebniejsze rzeczy na wypadek ewakuacji. Teraz też się przygotujemy. Jak mówią, strzeżonego Pan Bóg strzeże.

Art-glass-ak: Jasne, że warto się pomęczyć. Teraz będę się "męczyć" z oprawą tego obrazka. Okazało sie bowiem, że zostawiłam za mało materiału po bokach haftu i będę musiała doszyć kawałek kanwy, żeby ładnie naciągnąć obrazek.

Koniec...

2010-05-26T14:17:00.009+02:00

Uff. Skończyłam. I jestem z siebie dumna. Mój pierwszy większy obrazek. Kiedy postawiłam ostatni krzyżyk poczułam taką ulgę, że to koniec. Prawdę pisząc wymęczył mnie ten haft. Wzór w dalszym ciągu mi się podoba, ale od początku miałam obawy co do kolorów mulin, które wykorzystałam. Teraz nadal są wątpliwości, ale całość prezentuje się nieźle.

Trochę danych:
1. Wymiary haftu: 32,5 cm x 17,5 cm
2. Liczba krzyżyków: MNÓSTWO (jak dla mnie)
3. Liczba kolorów: 16
4. Liczba godzin pracy: ZBYT DUŻO

Tutaj parę zbliżeń:

Tak wyglądał mój warsztat pracy. Ta za przeproszenie kupka nitek to pozostałość po pruciu, jakiego musiałam dokonać haftując łódkę. Koszmar...

Teraz pozostaje mi tylko znaleźć odpowiednią ramkę. Oprawiony obrazek podaruję mojej mamie. To będzie taki spóźniony odrobinkę prezent na Dzień Matki.

Dłubię wytrwale...

2010-05-20T12:37:00.004+02:00

Nad tym fragmentem obrazka pracowałam ostatnio. Szło mi jak po grudzie. Albo myliłam krateczki i powtarzałam wzór gdzieś dalej, albo wyszywałam nie tym kolorem co trzeba. Summa summarum, co się naprułam to moje. Teraz powinno pójść łatwiej, została mi tylko woda i mewy. Na koniec zostawiłam sobie też backstitch'e, które uwielbiam.

A ta bestia niedługo skończy rok. Pomału żegnamy się z jej szczenięctwem. Nareszcie... ;-)

Aktualnie...

2010-05-13T21:38:00.004+02:00

na tamborku mam ten haft. Dość już leżał w kącie. Nadszedł najwyższy czas, aby do niego wrócić i wreszcie go skończyć.
Stan obecny:

A teraz zmykam. Igła wzywa...

Trafić w dziesiątkę...

2010-05-12T23:44:00.005+02:00

Dawno się nie odzywałam. Ogarnęła mnie niemoc twórcza. Nie ciągnęło mnie do robótek w ogóle. Dopiero w tym tygodniu zabrałam się do pracy. Do łask wrócił haft krzyżykowy. Jutro, jak pogoda pozwoli, pokażę postępy.

Tymczasem... Na wielu blogach, które ostatnio odwiedzam, można oglądać "Dziesiątki". O co chodzi? Otóż chodzi o to, aby znaleźć w swoich zbiorach komputerowych najstarsze zdjęcia, pokazać światu dziesiąte z nich i opowiedzieć jego historię. Ja dołączam do zabawy.
Tak więc poznajcie Maćka.

Maciek był naszym pierwszym kotem. Maciek był kotem niesamowitym. Zanim do nas trafił, prześladował moją wtedy-jeszcze-nie-teściową w jej miejscu pracy. Mama K. obiecała sobie, że znajdzie kotu dom, bo nie mogła już znieść ciągle wpatrującej się w nią bursztynowej pary oczu. Kiedy po raz pierwszy zobaczyłam Maćka, nie wiedziałam, czy się śmiać czy płakać, bowiem Maciej był grubszy niż wyższy i łatwiej go było przeskoczyć niż obejść. Jednak już po paru miesiącach regularnego podawania posiłków kot zaczął odzyskiwać właściwe rozmiary. Wiódł życie - mam nadzieję - szczęśliwe. Był głaskany do wyczerpania (któregoś z domowników oczywiście, bo kot nigdy nie miał dosyć). Wylegiwał się na słońcu albo przełaził przez płot do sąsiadów, by tam spać pod tujami. Maciej wiele rozumiał. Nie reagował na tradycyjne i oklepane "kici, kici". Maćka wołało się z podwórka gwizdaniem (jak psa). Wtedy biegł ile sił w łapkach, a jego fałdki na brzuszku majtały się z lewej w prawą. Zabawny widok.
Patrząc na to zdjęcie, zrobione w 2006 roku, trochę dziwnie się czuję. Maciek wtedy miał zdrowe oczy (czasem zapominam, jakie były). Rok później wypadły mu soczewki. Przypadek podobno jeden na ileś tam... U kotów to wyjątkowa rzadkość. Pod opieką dr Garncarza, okulisty weterynaryjnego, uczyliśmy się na nowo świata. Oczy Maćka jakoś reagowały na światło, a on sam widział wszystko niewyraźnie i przede wszystkim do góry nogami (soczewki zostały operacyjnie usunięte). Jednak koci instynkt nie zawiódł i pomagał w poruszaniu się po domu i ogrodzie. "Maciek, ściana", tak wołaliśmy do sierściucha, który natychmiast zmieniał trasę swego spaceru. W 2008 roku stan zdrowia kota znowu się pogorszył. Poszło lawinowo. Wielokrotne wylewy do mózgu. Początkowo myśleliśmy, że uda nam się je powstrzymać, ale nie... Dzień po moich urodzinach skończyliśmy tę walkę. Maciej to był wyjątkowy kot i to nie tylko dlatego, że był naszym pierwszym kotem. Był z nami 8 lat. Do tej pory potrafimy go wspominać godzinami.

Uff... To chyba mój najdłuższy wpis w całej rocznej historii tego bloga. Do tej sympatycznej zabawy zapraszam wszystkich, którzy chcą podzielić się swoimi wspomnieniami z innymi.

Optymistycznie...

2010-04-16T20:11:00.003+02:00

z optymizmem kojarzy mi się kolor zielony. Dziś pełno go w lesie. Dywany zawilców przykrywają stare zeszło-jesienne suche liście. Aż się chce wyjść z domu i podziwiać budzącą się coraz szybciej do życia przyrodę.

Zwierzęta także poczuły wiosnę. Oto kto wybrał się na spacer.

A mój wiosenny komin czeka grzecznie na mnie...

Smutny weekend...

2010-04-12T22:18:00.003+02:00

chyba nikt jeszcze w piątek nie myślał, że w weekend przyjdzie mu zmierzyć się ze Smutną Sobotnią Wiadomością. Całą sobotę spędziłam przed telewizorem. Po rannym, niepokojącym telefonie mojej mamy i obejrzeniu pierwszych minut co raz to bardziej tragicznych informacji mój spokój ducha został zachwiany. I do tej pory czuję się nieswojo.

Podczas "przymusowego" seansu telewizyjnego - jakoś nie byłam w stanie przełączyć telewizora z informacji na inny kanał - musiałam czymś zająć ręce. Wzięłam więc druty, nawinęłam na nie włóczkę i zaczęłam dziergać wiosenny komin. Wybrałam zieloną "Lunę" i ażurowy wzór "Käpakiri 4" z książki "Haapsalu sall". Robota jednak wyraźnie mi nie idzie. Najpierw przez pół godziny nie mogłam się doliczyć oczek (jest ich 164) po narzuceniu na drut. A teraz każdy rządek po właściwej stronie przerabiam ze dwadzieścia minut (na szczęście lewa strona zajmuje mi tylko kilka minut). Summa summarum mam już/aż/tylko (niepotrzebne skreślić) 7 cm robótki.

A na koniec chcę się pochwalić moimi małymi błyskotkami. Oto moje własne markery do robótek. Mam nadzieję, że niedługo je wykorzystam...

Wesołych Świąt

2010-04-03T21:00:00.002+02:00

Wszystkim zaglądającym życzę ciepłych, pełnych radosnej nadziei
świąt Zmartwychwstania Pańskiego,
a także słonecznych spotkań
z budzącą się do życia przyrodą

Paulina

Przykicały...

2010-03-28T14:30:00.003+02:00

do mnie zajączki i zagościły na serwecie, nad którą ostatnio pracowałam. Wzorek znalazłam na blogu Dag-Esz. Jak tylko go zobaczyłam, wiedziałam, że będzie idealnie pasował jako dekoracja wielkanocna.

Zajączki mają niecałe 3 cm wysokości. Wyhaftowałam je muliną DMC nr 415. Do obrębienia materiału wykorzystałam białą bawełnę "Muza" z Ariadny.
Z satysfakcją przyznaję, że do świąt jestem gotowa. No, może prawie, bo jeszcze okna trzeba umyć, ale to dopiero jutro...

Jeden z moich storczyków po długim moim wyczekiwaniu postanowił wreszcie wypuścić pęd kwiatowy. Już myślałam, że nigdy to nie nastąpi, bo roślinie wyrosła odnóżka (pierwszy raz mi się zdarzyło, żeby storczyk się rozmnożył). Dla mnie to jedna z najmilszych oznak, że przyszła wiosna.

Wyróżnienie i...

2010-03-15T19:27:00.006+01:00

Dziękuję serdecznie Adzi1313 za to wyróżnienie. Po raz pierwszy dostałam taki znaczek i tym większa moja radość, bo to oznacza, że to, co dziergam czy wyszywam i pokazuję innym, cieszy się zainteresowaniem.

Owo wyróżnienie chcę podać dalej - dziewiarkom i hafciarkom, których blogi podpatruję po cichutku:
Maosiu1 - Twoje prace wykonane szydełkiem podziwiam w niemym zachwycie. Mam zamiar zgapić od Ciebie parę pomysłów, jednak dopiero uczę się sztuki szydełkowania;
Elishafciarko, Maju, Jolu - od śledzenia Waszych blogów zaczęłam swoją przygodę z haftem krzyżykowym. Wasze prace są dla mnie inspiracją. U Was znalazłam wiele wzorów, które chciałabym mieć u siebie, tylko kiedy ja je wyhaftuję?
E.guni u - rozbudziłaś moje marzenia o własnym kołowrotku. Na razie pozostaje mi tylko z zazdrością podziwiać Twoje własnoręcznie wyprodukowane włóczki.

Adziu1313 odpowiadam na Twoje zapytanie: materiał, który wykorzystałam do serwety z poprzedniego posta to bardzo drobna polska kanwa (przynajmniej tak opisała ją pani w sklepie z materiałami). Obszywam ją sama posiłkując się samouczkiem pt.: "Roboty szydełkowe" Heleny Gawrońskiej.

Wbrew...

2010-03-14T17:53:00.003+01:00

warunkom atmosferycznym, jakimi raczy nas pogoda, moje hiacynty uparcie mówią mi, że jest wiosna. Po całym mieszkaniu rozchodzi się miodowy zapach uwalniany przez rozkwitające kwiaty.

Rzeżucha też nie robi sobie nic z padającego śniegu i pomału się zieleni.

A ja przygotowuję serwetkę do koszyczka na święconkę. Niestety zeszłoroczna wielkanocna serwetka została przez moją nieuwagę wyprana w pralce i haft richelieu puścił na mostkach tak, że nie było sensu go naprawiać. Tym razem po obrębieniu materiału szydełkiem wyszyję haftem krzyżykowym albo płaskim jakiś wiosenny wzorek.

Koty...

2010-03-12T18:14:00.005+01:00

kotki... bazie... Już są :-) A to kolejny znak, że do wiosny niedaleko.

Tymczasem meteorolodzy straszą nas kolejnymi opadami śniegu. Ja jednak zaklinam wiosnę jak tylko mogę. I mimo niskiej temperatury noszę swój wiosenny beret.

Dzień Kobiet...

2010-03-08T12:57:00.006+01:00

Drogie Panie, dziś słońce świeci specjalnie dla nas!

Takie kwiatki pojawiły się w weekend na naszym kuchennym parapecie. Wiosna jest już tuż tuż...
Skończyłam beret według wzoru podpatrzonego na blogu Herbatki. Na razie zdjęcie beze mnie, ale przy najbliższej okazji pokażę Wam go w całej okazałości. Włóczka "Chainette" okazała się bardzo przyjemna w robocie. Miła i delikatna mimo, że jest jak dla mnie dosyć gruba. Zobaczymy, jak okaże się w noszeniu.

K. okazał się całkiem dobrym kucharzem. Wody na herbatę nie przypala i jeszcze umie upiec pizzę. Taki obiad zaserwował wczoraj. Mniam.

A ja dalej raczkuję w sztuce pieczenia pieczywa i wypróbowałam przepis na kajzerki znaleziony tu.

Żeby nie było...

2010-03-07T19:58:00.005+01:00

że nic nie robię. Wydziergałam kapcie dla mamy. Wykorzystałam resztki czerwonej i fioletowej "Zorzy".

Niestety modelka wyłgała się od pozowania zasłaniając się rzekomym brakiem odpowiedniej fryzury, więc zdjęcie jest bez "wypełniacza".
Poza tym wrzuciłam na druty "Chainette" w kolorze ecru i dziergam cierpliwie beret. Na zdjęciu stan z przedwczoraj. Dziś już jest znacznie więcej.

Muszę się Wam pochwalić, bowiem po raz pierwszy w swoim życiu upiekłam bułeczki. Skorzystałam z przepisu, który znalazłam jakiś czas temu na tym blogu.

Ania z ...jeszcze więcej czeka gdzieś... dzieli się swoim pogodnym nastrojem, którego wyrazem są te śliczności.

A Jagienka z okazji 3. urodzin swojego bloga przygotowała nie lada gratkę dla dziergających, więc jak mogłam przejść obojętnie i nie stanąć w kolejce? Sami popatrzcie...

(zdjęcie pożyczyłam od Autorki)

Takie tam...

2010-02-26T12:26:00.006+01:00

Chyba dopadło mnie późnozimowe przeziębienie... Gardło mnie boli. Niby nic poza tym mi nie dolega, ale ostatnio ogarnęła mnie taka niemoc, jaka towarzyszy mi zwykle przy różnego rodzaju choróbskach.
Poza tym podrucikowałabym sobie. Mam parę robótek w planach: kolejne kapcie, tym razem dla siebie i dla mamy; czapkę podpatrzoną u Herbatki na jej blogu (to tak na zakończenie zimy); lekki ażurowy komin dla siebie (tu mam nawet wybraną włóczkę - zieloną Lunę); wiosenno - letni sweterek bawełniany w ramach nauki dziergania od góry na okrągło, bo czuję, że dojrzałam już do poważniejszych robótek. Plany planami, ale kiedy się wezmę za ich realizację? Na razie wszystkie zachomikowane włóczki czekają grzecznie w koszu i mrugają do mnie.

Na wierzchu możecie zobaczyć odnalezioną i odświeżoną większą część strychowych włóczek (około pół kilo). Ze znalezionych skarbów mam do sprucia jeszcze jeden sweterek.
Podczas dzisiejszych wędrówek po blogach znalazłam kolejne candy, w którym postanowiłam wziąć udział. Kasiorkaa przygotowała dla jednego szczęśliwca wspaniały wianek.

(zdjęcie pożyczyłam od Autorki)

Nawet jeśli mi się nie poszczęści, to zrobię podobny wianek sama.
A na koniec pokażę Wam naszą modelkę. Kiedy Ada widzi wycelowany w siebie obiektyw aparatu, to przybiera taką pozę. Zwykle na kanapie strasznie się kokosi i aż chce się uchwycić ją w jakiejś śmiesznej pozycji, na przykład z zakrytym przednimi łapami pyszczkiem, ale cwana bestia jest bardzo czujna.

A teraz idę nastawić syrop cebulowy...

Kapcie...

2010-02-21T20:41:00.005+01:00

po prostu kapcie. Nic wielkiego ostatnio nie wydziergałam. Wzór podpatrzyłam u Antoniny. Moje wyszły trochę za szerokie i mają różnej wielkości kwiatki, co możecie zobaczyć na zdjęciu, ale to dopiero pierwsza para. Metoda podana przez Antoninę jest dla mnie bardzo wygodna, bo do wydziergania kapci wystarczą druty proste.

Kiedy rozdają włóczki, nie można przejść obok obojętnie. Więc co ja mogę zrobić? Nic poza ustawieniem się w kolejce po piękne kłębki oferowane przez Vivictorię.

Leje się...

2010-02-20T19:58:00.007+01:00

z dachów, balkonów i z czego tam jeszcze może. Znaczy się woda leje. Znaczy się śnieg się topi. Nie wiem, jak Wy, ale ja czuję już wiosnę w powietrzu. Na szczęście mrozu dziś nie było. I jakieś trele wcale nieśmiałe miałam przyjemność posłuchać. Co prawda staram się nie patrzeć na brudy wyłażące spod zasp oraz nie przejmować obecną wszędzie mgłą. Ale już niedługo...

Wobec tak sprzyjających dobremu humorowi warunków atmosferycznych (patrz: wzmianka o braku mrozu, bo słońca dziś nie uświadczyłam) postanowiłam stanąć w kolejce po cukierasy scrapowe i "urodowe" oferowane przez:

1) K_MAJĘ

2) Annę - Marię

3) Zuziuchę

4) Imoen

(zdjęcia pożyczyłam od Autorki)

Wpis Bezwalentynkowy

2010-02-14T20:06:00.007+01:00

Dziś będą same fotografie. Nie mam pomysłu na wpis. Napiszę tylko tyle, że skończyłam drugą Damę i że znowu zakopaliśmy samochód. To robi się już nudne. To zakopywanie się oczywiście, a nie haftowanie. Ech...

I do przodu...

2010-02-10T12:44:00.003+01:00

W weekend podgoniłam z haftem. Do wyszycia został mi tylko kapelusz i parę kwiatów.

A na strychu mojej mamy znalazłam całkiem fajne włóczki. Czeka mnie trochę prucia i dużo odświeżania, gdyż kłębki są strasznie zakurzone, ale nawet w takim stanie mają piękne kolory. Na razie pokażę Wam część tego znaleziska: dwie włóczki - jedną w odcieniu słonecznej żółci, drugą w odcieniu limetki. Zdjęcia nie oddają prawdziwych kolorów. Niestety dobrego światła do fotografowania jest ostatnio jak na lekarstwo. Cóż, aby do wiosny.

Powoli do przodu...

2010-02-05T18:11:00.004+01:00

Pomału dłubię damę i narzekam sobie przy tym. Ta czerń mnie wykończy, a właściwie moje oczy, ponieważ ostatnio haftuję tylko wieczorami przy sztucznym świetle. Poza tym ciągle mi się przeciera mulina. Nigdy nie narzekałam na mulinę Ariadna, ale ostatni motek jest felerny. Co chwilę zrywam nitkę i muszę pruć.

Mam nadzieję, że w weekend usiądę do haftu w ciągu dnia. Na razie jest tyle. Widać już oko, nos i usta.

Zapisałam się na losowanie nie lada rarytasów dla dziergaczek do Sprężyny, która wróciła do blogowania. Jej blog jest jednym z pierwszych, na które trafiłam, kiedy zaczęłam swoją przygodę na bloggerze. Cieszę się, że znowu mogę podziwiać jej prace i szukać u niej inspiracji.

Ja naprawdę...

2010-01-31T22:14:00.001+01:00

mam już dosyć tej zimy. Wczoraj wieczorem przy parkowaniu pod blokiem zakopaliśmy samochód. Nie było sensu po ciemku walczyć z lodem i śniegiem, więc przyjemność odkopywania auta przesunęliśmy na dziś rano. Cała akcja trwała około godziny i pewnie byłaby dłuższa, gdyby nie kolega K., który akurat był w okolicy i akurat miał jakąś telefoniczną sprawę do K. Sami nie dalibyśmy rady zwłaszcza, że nie mieliśmy żadnej łopaty do śniegu czy łańcuchów na koła. Żeby było śmieszniej, nikt z przechodniów nie dał się namówić do pomocy. Trochę to smutne, ale niestety prawdziwe.
Ale, gdy ja narzekam na pogodę, Ada korzysta z zimy na całego. Nie wiem skąd ona bierze tyle energii? Podczas każdego spaceru zachowuje się jakby po raz pierwszy widziała śnieg. Biega po zaspach, rozwala je, kopie tunele - wyjście na dwór równa się totalne szaleństwo.

P.S. Zwrot piekarnika zakończył się sukcesem. K. tylko (choć dla mnie aż) dwa razy dzwonił do sklepu w celu ustalenia daty przelewu. Pieniądze zamiast we wtorek przyszły w czwartek. Ale już wczoraj odebraliśmy nowy, zakupiony gdzie indziej i co najważniejsze sprawny i nie pokrzywiony piekarnik. Kuchnia nareszcie wygląda tak, jak powinna.

Tralala...

2010-01-25T16:08:00.006+01:00

Okap już wisi! Nareszcie nasza kuchnia zaczyna wyglądać. Jeszcze tylko poszukać nowej kuchenki i będzie git. Tamtą już odesłaliśmy korzystając z możliwości zwrotu towaru zakupionego w internecie. Teraz czekamy na przelew ze sklepu.
Najzimniejsza noc, mam nadzieję, już za nami. Troszkę zachorzałam ostatnimi dniami. Niby nic mi nie jest, żadne przeziębienie czy inna franca, ale jakoś mi tak... Domowa apteczka w każdym razie jest lekko przetrzebiona. W związku z powyższym oznajmiam, iż mam dosyć już zimy. Poproszę wiosnę. Gdzie mam złożyć podanie i jaki znaczek skarbowy zakupić?
Ponieważ z drutami jeszcze muszę na jakiś czas przystopować, dalej pomału haftuję kolejną damę.

Czarny kolor muliny męczy szybko oczy, więc stawiam kolejne krzyżyki na zmianę z szydełkowaniem. Zbliżają się Walentynki i choć jesteśmy z K. przeciwnikami tego święta i sami raczej go nie obchodzimy, to stwierdziłam, że może wydziergam parę serduszek w ramach ćwiczeń szydełkowych.
Zaczęło się od tego.

Potem z rozpędu powstały kolejne...

A to ostatnie wiszące sobie na bardzo wiekowej szafie (prawie tak wiekowej, jak ja:-])...

I zbliżenie na jedno z nich.

Chyba starczy. Wzorki opanowane, a szydełko okiełznane w stopniu większym niż do tej pory.

Na koniec: zgłosiłam się do kolejnych candy. Szczęściu trzeba pomagać, a co!
1. U Kobens

2. U Sylwii

(zdjęcia pożyczyłam od Autorek)

Na poprawę humoru...

2010-01-18T20:10:00.006+01:00

A tak mi się fajnie dzień zaczął... od wizyty dwóch panów kurierów. Wreszcie nareszcie mamy okap i piekarnik do naszej kuchni. To znaczy raczej mamy okap - na razie po sprawdzeniu "czy działa" czeka sobie w pudle na Pana Fachmana, a kuchenkę jutro będziemy odsyłać. Niestety po rozpakowaniu okazało się, że drzwiczki od piekarnika są siakieś krzywe. Wrr... A już się cieszyłam, że będę mogła piec te wszystkie chleby i ciasta i mięsiwa, co to na nie spoglądam na blogach kulinarnych. A tu klops. No nic to, skoro przez rok sobie radziłam bez piekarnika, to wytrzymam dzielnie te parę dni. W końcu jestem mistrzynią wymyślania potraw gotowanych i "czysto" - smażonych (czytaj: bez pryskania olejem, bez zasmradzania całej kuchni i reszty mieszkania, "bo przecież nie mamy okapu").
Tak więc na poprawę humoru ustawiam się w kolejce do Gooseberry, która dzieli się takimi przydasiami:

(zdjęcie pożyczyłam od Autorki)

Zimowo...

2010-01-15T18:04:00.007+01:00

Bardzo marzniecie? Bo ja tak. Nawet kaloryfery odkręcam, a to oznacza, że jest mi naprawdę zimno. Blok, w którym mieszkamy, został z każdej możliwej strony ocieplony. Poza tym samo mieszkanie jest dosyć ciepłe. Stąd to "nawet" dwa zdania wcześniej. Bo normalnie, to cały rok mamy przykręcone na minimum grzejniki, oprócz łazienkowego, którego nie można regulować i który wystarcza do utrzymania odpowiedniej temperatury we wszystkich pomieszczeniach.

Zasypało Was? Bo nas tak. W mieście jest jeszcze ok. Dopiero sytuacja na osiedlowych uliczkach pokazuje, jakie kto ma umiejętności za kółkiem samochodu. Choć dziś już nie jest tak źle, bo śnieg już nie pada. Adzie jeszcze się nie znudził biały puch. Co więcej ta przebiegła bestia robi wszystko, żeby ją wyprowadzić na spacer. Także zdarzało się nam spacerować z nią po 5-6 razy dziennie w ciągu ostatnich dni, aby piesek mógł się wyszaleć. Teraz się mocno ochłodziło i zapał jej wyraźnie osłabł. Troszkę mam dość tej zimy. Ileż można czyścić buty z soli, czy wycierać podłogę z błota? Poza tym poczta ma znowu opóźnienia i troszkę jeszcze poczekam na wylosowane cukierki od Kasi z Worqshop.
W drucikowaniu mam mały przestój. Nadgarstki mi wysiadały po szalowym maratonie. Postanowiłam więc wrócić do haftu krzyżykowego.

Na tamborku mam drugą elegantkę. Już niedługo dołączy do pierwszej, którą mam już gotową. W planach mam jeszcze jedną lub dwie. Tę małą galerię szykuję dla mojej siostry.